Golven van verdriet

Ik zwem in golven van verdriet
Doodsbang om te verzuipen
Ik zal wel moeten zwemmen want
Een oever zie ik niet
Om voor mijn redding op te kruipen

Ik zwem in golven van verdriet
Een zee vol zilte tranen
Waarin ik smeek om houvast want
Een bodem voel ik niet
Om me veilig op te wanen

Ik zwem in golven van verdriet
Het blijft me overspoelen
Ik ga steeds kopje onder want
Zo’n zwemmer ben ik niet
Om me in dit water thuis te voelen

Ik zwem in golven van verdriet
Met angst om te verdrinken
Dat is bepaald niet helpend want
Die angst die helpt me niet
Niet dieper weg te zinken

Ik zwem in golven van verdriet
Ik wil zo graag in leven blijven
En toch stop ik met dat zwemmen want
Zoveel energie heb ik dus niet
Ik laat me dus maar drijven

En nu ik dobber op verdriet
Ver weg van vaste grond en kusten
Hoef ik zonodig niet gered meer want
Zo vervelend is het niet
Om in je tranen te berusten


2-12-17

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.