uitwaaien

ik wist niet dat het kon
mijn hoofd uitwaaien
maar ik woei er zomaar uit
liggend op het strand
een felle bries
daar ging ik
de leegte in

ik woei over van alles heen
een duinlandschap
vol schimmige gedachten
helm waarmee ik mij beschermde
tegen tegen jou en jouw ideeën
los zand
ik maakte er geen deel van uit

zo woei ik
naar de branding toe
waar gevoelens kwamen
en weer gingen
och kon zo het leven zijn
waaiend met de wind
niet in maar uit mijn hoofd

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.