vangst

de dichter
vangt gedachten
met zijn pen
zijn visgerei
hij gooit
een lijntje uit
en wacht

en wacht
tot een beet
dan haalt hij
woorden binnen
glibberend
kronkelend soms
tegenstribbelend

tegenstribbelend
geven ze zich over
aan de kunst
langzaam stervend 
op het droge
tussen de lijnen
op zijn papier

op zijn papier
ligt daar 
zijn vangst
gestorven woorden
die zijn gedachten
zijn gevoelens
tot leven brengen

tot leven brengen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.