leespijn

natuurlijk, ik lees graag verhalen
en kan verdwijnen in een boek
maar beginnen valt me altijd moeilijk
want ik ga bij vreemden op bezoek

dan moet ik eerst mijn plek weer vinden
bij mensen die ik nog niet ken
waar ik niet goed in kan schatten
of ik wel veilig bij ze ben

en ik weet ook al waar het eindigt
door mee te gaan in hun verhalen
raak ik meer en meer aan ze gehecht   
en moet ik altijd weer die tol betalen

want bij het dichtslaan aan het einde
is er die diepe rouw en treurigheid
doordat ik zo van ze ging houden
raak ik daar steeds mijn geliefden kwijt

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.