op haar schreden

 terwijl het buiten kilt en guurt
 de vorst haar adem over aarde stuurt
 de straten leeg zijn van verdriet
 treur ik niet, nee treur ik niet
 
 want in mij warmt het en het straalt
 het nieuws dat vast geen covers haalt
 gaat in mij rond als vuur zo vlug
 ze komt weer terug, ze komt weer terug
 
 het kleurt en viert weer in mijn hart
 er komt een einde aan het zwart
 mijn lippen lachen ondertussen
 we gaan weer kussen, we gaan weer kussen
 
 ik deur mijn woning wijd wijdopen
 en kan alleen maar blijven hopen
 dat het contact van onze lijven
 zal blijven blijven blijven blijven
©FuroreHugo
Maandagthema: Over de liefde
________________________________________
Is niet alles al geschreven over de liefde?
Niet in mijn woorden denk ik.
Waarom is liefde zo grillig? En waarom worstelt ze zo graag. Met mij bijvoorbeeld?
Iedere maandag in 2021 schrijf ik een vers waarin ik de liefde onderzoek.
52 weken lang.
Alle andere dagen van de week heb ik een ander thema.
Ik vind het leuk als je me volgt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.