schurken

 ze wreven langs mijn benen
krioelden om me heen
en waren niet alleen

schurken

hun geniepige lachjes
die maskertjes voor hun ogen
hadden me dus bedrogen

schurken

langs mijn billen gingen ze
langs mijn armen en mijn rug
van links naar rechts en weer terug

schurken

pas toen ik doorhad
wie ze waren
kwam ik los van mijn bezwaren

schurken

niet die boefjes die ik dacht
maar die kriebelige lettertjes
die aanrakerige ettertjes

van dat ene woordje:
schurken

©FuroreHugo
(Schrijft iedere avond een vers. Dus vers)
________________________________________
Vrijdagvers: Uitstervend woord
Taal is een levend organisme.
Woorden zien het levenslicht of sterven uit.
Iedere vrijdag in 2021 belicht ik een woord uit het stervenshuis der woorden.
52 weken lang. Dat het nog net iets langer leve moge.
Iedere andere weekdag heb ik een ander thema.
Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.

2 thoughts on “schurken

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.