signaaltaal

 kon ik nog maar je ogen zien
 op het moment dat je me vastpakte
 voor het eerst na mijn geboorte
 tederheid?
 ontroering?
 verdriet?
 
 kon ik nog maar je mondhoeken zien
 toen je voor het eerst
 in mijn wiegje keek
 gespannen?
 ontspannen?
 glimlachend?
 
 kon ik nog maar horen wat je zei
 die eerste woorden die je sprak
 toen ik daar pas ontloken lag
 liefdevol?
 teder?
 ontroerd?
 
 het moet voor mij zoveel betekend hebben 
 maar ik heb het niet meer voor me
 toch diep in mij doet het dat nog steeds
 zichtbaar
 onhoorbaar
 voelbaar

©FuroreHugo
(Schrijft iedere avond een vers. Dus vers)  
________________________________________
Zaterdagvers: Het pad van mijn vader
Ik ben niet mijn vader. En toch voel sterk hoe al zijn genen mij doen leven.
Dat puzzelt én benauwt mij. Want wie ben ík dan? En wie was hij eigenlijk?
Iedere zaterdag in 2021 schrijf ik een vers waarin ik dit onderzoek.
52 weken lang. Iedere andere weekdag staat in het teken van een ander thema.
Ik vind het fijn als je me volgt en af en toe eens reageert.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.