ontmoeting

ik heb de eenzaamheid ontmoet vandaag
hij zat daar op zijn kleine kamer
stil te zijn en voor zich uit te staren

ik zwaaide naar hem
hij wenkte mij en liet me binnen
spreken deed hij niet

zijn adem tikte als een trage klok
terwijl het tikken van de klok
klonk als zuchten van zijn adem

de tijd kroop doelloos langs de plinten
en op de vloer krioelden zijn gedachten
ik probeerde er een paar te vangen

ze voelden zwaar en roken zilt
ze leken ook wel op elkaar
ik heb de eenzaamheid gezien vandaag

en had met hem te doen

mee

dat gevoel dat ik dan mee moet doen
en dat ik dat niet wil
ik hard moet schreeuwen op dat internet
en liever ben ik stil

dat ik moet weten hoe de wereld bloedt
en ik dat niet wil weten
ik straks mee moet kunnen praten over weet je nog
wat ik liever zou vergeten

dat de hele mensenkudde hard aan ’t rennen is
en ik blijf liever staan
en dat dat alles zo ontzettend eenzaam voelt
waardoor ik mee blijf gaan

voor de alleenwoner

als eenzaamheid je schrijnend pakt
de moed je tergend in de schoenen zakt
je hebt geen kat, geen hond om toe te spreken
je ziet je bestaan in kleine stukjes breken

wanneer er niemand komen kan om je te strelen
die de pijn van je alleenzijn voor eventjes kan helen
probeer dan eens die pijn, die wond niet te bevechten
probeer het eens, acceptatie is een vorm van hechten

Gekozen versvorm:

Twee kwatrijnen
Ik wil de komende dagen proberen om wat puntiger te worden in mijn versjes en leg mezelf de beperking op van twee keer 4 regels (2 keer een kwatrijn).
(haha, ik merk hier boven al dat ik stiekem de regels dan maar verleng… dat dichtersbrein van mij laat zich niet zomaar vangen…;-) )

gezien

nu ik weet 
waar ikzelf 
mijn pijn voel
en waarom

kan ik zien 
hoe ik jou 
met zorg 
kan omringen

ik zal je 
signalen duiden
je blik omlaag
of dofheid daarin

je hand beschermend
op je buik
ik zal ze herkennen
want ik ken ze

dan rest mij
slechts jou echt te zien
want ik weet
dat je alleen bent

in waar je bent
in wat je voelt
in wat je zoekt
in jezelf

de anderen

ik ben toch niet de enige
die zoekend is
de anderen 
lijken het zo goed te weten

ik ben toch niet de enige
die angsten kent
de anderen
lijken zich zo goed te weren

ik ben toch niet de enige
die liefde zoekt
de anderen
lijken zoveel lief te hebben

ik ben toch niet de enige
die verbinding wenst
die anderen
lijken altijd zo samen samen

ik ben toch niet de enige?