vingers

 de groene vingers
 van mijn vader 
 
  - zijn liefde
 voor zijn tuintjes
 en de bloempracht
 in zijn kerk-
 
 hij nam ze mee
 ik heb ze niet 
 geërfd
 
 mocht ik toch ooit
 in een hemel
 door de Hof 
 van Eden lopen
 dan weet ik
 vrijwel zeker
 hij is hier ook
 dit is zijn werk
 

©FuroreHugo
(Schrijft iedere avond een vers. Dus vers)  
________________________________________
Zaterdagvers: Het pad van mijn vader
Ik ben niet mijn vader. En toch voel sterk hoe al zijn genen mij doen leven.
Dat puzzelt én benauwt mij. Want wie ben ík dan? En wie was hij eigenlijk?
Iedere zaterdag in 2021 schrijf ik een vers waarin ik dit onderzoek.
52 weken lang. Iedere andere weekdag staat in het teken van een ander thema.
Ik vind het fijn als je me volgt en af en toe eens reageert.

in liefde

hij had de liefde geplant
ooit in een ver verleden
hij gaf het licht en water
en alles wat het nodig had
 
het ontkiemde,
groeide voortvarend uit 
kwam vol tot bloei
er rijpten zaadjes in het hart

hij gaf het haar
ze nam het aan
stralend renden ze
door bebloemde velden
 
en toen ze doorrende 
terwijl hij bleef staan
zijn liefde meenam
keek hij haar dankbaar na

N-weg

mocht ik onverwacht
aan gort gereden
op een N-weg sterven
plaats geen gedenksteen
ook geen bloemstuk
in de bermen
bouw geen monument
achter de vangrail
kerf mijn naam niet
plaats geen foto
in dat gat waar
eerst nog boombast zat

laat mijn afscheid
kort en scherp zijn
wis de sporen
dump het glas
ga weer reizen
volop leven
mocht mijn sterven
jou tot pijn zijn
zet die bloemen
dan op tafel
kerf mijn naam maar
in je hart

Bloemen

Ik doe het zelden.
Waarom iets cadeau doen
als je weet dat het binnen een week al overlijdt?
In die gedachte ben ik weinig origineel

Als ik ze nou zelf geplukt zou hebben
In een weiland, of een alpenveld
Fluitende vogels, pollen in de lucht
een grashalm in de mond

Jij zittend op de veranda
zonovergoten vrede op je gezicht
Verrast dat ik daar aan kom lopen
mijn handen op de rug

Geheimzinnig lachje in mijn ogen
terwijl ik voor je sta en dan: Tadaaa!
Je slaat je handen verrast ineen
bij zoveel kleurenpracht opeens

Maar niets van dit al
ik loop naar de winkel om de hoek
wijs een wachtend tuiltje aan 
en leg vijfentwintig euro neer


Dagvers: Iedere dag een vers naar aanleiding van het boekje “Elke dag een tekening” waarin ik dagelijks word uitgedaagd een tekenopdracht uit te voeren. Laat ik nou tekenen met woorden!
De opdracht van vandaag:

Teken de laatste bos bloemen die je hebt gekregen of gegeven

Je kunt me volgen door op de de ‘volg’ -link op deze pagina te klikken.
(Ik vind het erg leuk als je me volgt)