you’ve got maal

de maalbox van mijn brein loopt vol
met onnodig veel berichten
die datzelfde brein dan voor zijn lol
van alle kanten gaat belichten

helaas voor mij vergeet mijn brein
die immers druk is met die taken
hoe vermoeiend dit voor mij kan zijn
en hoe uitgeput het me kan maken

ik zie continu berichtenstromen
steeds gretiger en grager
onbekommerd in mijn maalbox komen
mijn werkgeheugen wordt steeds trager

ik zou een filter moeten installeren
die die toestroom kan beletten
of zou ik beter maar proberen
mijn brein een keertje te resetten?

ringgevecht

mijn lichaam doet zijn eigen ding
vervormt, puilt uit, blubbert zich
inmiddels door het dagelijkse
mijn brein dat kijkt meewarig toe

“Had je maar” en “Zei het toch”
weerklinkt als hol gemekker in mijn schedel
mijn lichaam zucht en weet het
maar ja verleiding he?

de slappe pogingen om te trainen
struikelen in obstakels als blessureleed
of agendatechnische verschuilingen
mijn lijf wil er duidelijk niet aan

“Eigen schuld” en “Dan niet mauwen!”
rolt het door mijn schedel heen
mijn lichaam laat de schouders zakken
en stopt er nog wat chocolade in

toch krijgt het telkens weer dat besef
“Zeg”, vraagt het, “Wie stuurt hier eigenlijk mijn lichaam aan?”
mijn brein kijkt dan schichtig om zich heen
“Ja als we zo beginnen dan…”

zo ruziën mijn brein en lijf al jaren
zich langs kilo’s chocolade trainingsschema’s heen
gebeurt er niks en dij ik uit
ik zit erbij en kijk er met een biertje naar

Dagvers: Iedere dag een vers naar aanleiding van het boekje “Elke dag een tekening” waarin ik dagelijks word uitgedaagd een tekenopdracht uit te voeren. Laat ik nou tekenen met woorden!
De opdracht van vandaag:

Teken de laatste work-out die je hebt gedaan.

Je kunt me volgen door je mailadres in te vullen in de linkerkolom van deze pagina en op de de ‘volg’ -link te klikken.

zetten

mijn glazen hart speelt een onzinnig spel
op het speelbord van mijn leven
de tegenstander is mijn metalen brein
die denkt te weten hoe het spel gespeeld

mijn glazen hart speelt op gevoel 
plaatst zetten daardoor ingegeven
mijn metalen brein wikt, weegt, heroverweegt, denkt vooruit
en terug. Wat nou als en als nou niet, wat dan?

het is een langdurig spel, bloedstollend soms
mijn glazen hart toont ruimte-gevend haar geduld 
als mijn metalen brein weer eens, en dan weer niet
en dan uiteindelijk tóch weloverwegen plaatst

en als mijn glazen hart -heel kwetsbaar soms-
een zet speelt die ook hemzelf verrast
kijkt mijn metalen brein met grote ogen toe
verbijsterd over zulk een risico en vraagt zich af

hoe kan het en waarom wat zit er achter en ervoor
hoe pareer ik de gevolgen van en word ik of- of defensief?
en dan komt meestal toch en minzaam die lach
op zijn gezicht waarmee hij roestig toch: verdomd!

wie er winnend is ik weet het niet, het spel dat duurt 
al zoveel jaren en voor wie ik zijn moet evenmin
ik kan slechts toezien hoe ik, houten pion, mijn plekken krijg
soms impulsief, soms weloverwogen

Dagvers: Iedere dag een vers naar aanleiding van het boekje “Elke dag een tekening” waarin ik dagelijks word uitgedaagd een tekenopdracht uit te voeren. Laat ik nou tekenen met woorden!
De opdracht van vandaag:

Speel het spel dat je als laatste hebt gespeeld

Gekozen versvorm:

Ik heb een beetje gespeeld met onafgemaakte zinnen en hoorplaatsing 😉

Je kunt me volgen door je mailadres in te vullen in de linkerkolom van deze pagina en op de de ‘volg’ -link te klikken.

Verkeer

Kleine stofjes razen
Over de snelweg van mijn brein
Vrachtverkeer vol informatie
Voor ’t menselijk oog te klein
In een drukte van jewelste
Een netwerk vol verkeer
Met ladingen vol toekomst
En vrachten vol weleer
Opslag en distributie
’t Wordt moeiteloos volbracht
De kunst van kunnen denken…
Wie heeft dat ooit bedacht?


Dagvers: Iedere dag een vers naar aanleiding van het boekje “Elke dag een tekening” waarin ik dagelijks word uitgedaagd een tekenopdracht uit te voeren. Laat ik nou tekenen met woorden!
De opdracht van vandaag:

Teken wat in je opkomt