schade

we hebben allemaal wel schade
hoe je ons ook wendt of keert
ergens heeft het leven ieder
wel een duidelijke les geleerd
of het nou ‘vroegkinderlijk onthecht’ heet
of 'psychisch getraumatiseerd'
kijk liever eerst naar wat ons vormde
voor je iemand afserveert

Tekst: ©FuroreHugo
Foto: ©Marcel Kolenbrander


Iedere dag een vers.
Gevangen in verdichte taal: een gedachte, een beleving, een observatie die me deze dag aantikte.

Ik vind het erg leuk als je me volgt en zo af en toe een reactie geeft.
Vul je e-mailadres in of gebruik de ‘volg-knop’ en je ontvangt iedere dag een dagvers dagvers.


Ik sta overigens ook open voor verzoekversjes. Draag gerust een onderwerp aan ;-).

even

ik heb vandaag mijn ma gezien
dat kan niet want ze is al jaren dood
toch kwam ze even bij me zitten
en zei mijn kind wat ben je groot!

ze vroeg me: hoe is het nu op school
gaat het al beter met Nederlands en rekenen
wat vindt je leuker, gym, of speelkwartier
en lukt het al met handwerken en tekenen

ik wilde zeggen: ik ben 56 mam
je leeft niet meer, je bent verleden
maar diep in mij ontwaakte plots
dat kind van toen hier in het heden

ik huilde diep, ze sloeg haar armen om mij heen
tranen kringden vol haar decolleté
ik vind het leven stom mamma
nooit tel ik echt volledig mee

de kinderen die spelen spelletjes
terwijl ik toekijk aan de kant
en als ik doe alsof ik ergens goed in ben
val ik steeds steevast door de mand

ik voel me nergens echt veilig mam
wat is er mis met mij waarom ben ik zo stom
ze streelde zachtjes door mijn haar
kuste me en zei, draai het eens om

door jezelf steeds maar omlaag te laten halen
plaats je hen dus eigenlijk zelf altijd boven
als je dat maar vaak genoeg blijft doen
ga je automatisch in je eigen stomheid geloven

dus stop met geloven wat een ander zegt mijn kind
je bent niet stom je bent een prachtig wezen
als je nu niet ziet hoe mooi je bent
zul je dat over vijftig jaren nóg niet wezen

ik knikte want ik wist hoe gelijk ze had
in al die jaren die soms eeuwen schenen
verzuimde ik te zien hoe mooi ik ben
ik denk dat ze daarom even aan mij is verschenen


Dagvers: Iedere dag een vers naar aanleiding van het boekje “Elke dag een tekening” waarin ik dagelijks word uitgedaagd een tekenopdracht uit te voeren. Laat ik nou tekenen met woorden!
De opdracht van vandaag:

Teken je moeder en wat ze vandaag heeft gedaan

Je kunt me volgen door je mailadres in te vullen in de linkerkolom van deze pagina en op de de ‘volg’ -link te klikken.

Snuiters

in de mist
die hij creëerde
door de rook
die hij uitblies
ontwaarde ik een rare man
buiten op een stoel
voor het raam

de glazenwasser
met zijn lange bezem
poeierde water
ver buiten zijn bereik
hoog boven hen
vol van tatoeages 
op armen, nek en hoofd

ik vond wat van die twee
de een wat sneu
de ander ruig en lomp
dus nam ik afstand
zoals ik vaker 
neig te doen
bij vreemde snuiters

de rare man
begon een praatje
de glazenwasser
antwoordde vriendelijk
er ontstond iets
heel geanimeerds
tussen die twee

ik, 
die begon 
met buitensluiten
was het nu
die zich buitengesloten voelde
en kreeg mijn les geleerd
wie is hier de vreemde snuiter?


Dagvers: Iedere dag een vers naar aanleiding van het boekje “Elke dag een tekening” waarin ik dagelijks word uitgedaagd een tekenopdracht uit te voeren. Laat ik nou tekenen met woorden!
De opdracht van vandaag:

Teken de raarste figuur die je vandaag bent tegengekomen

Je kunt me volgen door op de de ‘volg’ -link op deze pagina te klikken.
(Ik vind het erg leuk als je me volgt)