eindspurt

als langzaamaan
de dagen tellen gaan
je tred vertraagt
je zicht vervaagt
je echtgenoot
al jaren dood
je bent alleen
kunt nergens heen
dit huis is niet het jouwe
wie zijn die vreemde vrouwen
je voelt je een ontheemde
je dochter is een vreemde
die het misschien wel goed bedoelt
maar niet begrijpt hoe jij je voelt
je levenspad ten einde loopt
je op een snelle afloop hoopt
en naar die dood slechts kunt verlangen
...
moge je dan begrip ontvangen

liedje

vandaag bezocht ik oude doden
hun stenen vuil verzakt en grijs
ver in de vorige eeuw begraven
een Mies een Zus een Jet en Gijs

ook zij liepen ooit rond op aarde
hadden een pa een zus of kind
werden vervloekt, gemist, verguist
hebben gelogen, hebben gemind

ik heb een liedje daar gezongen
over t gemis dat zij er niet meer zijn
ik denk dat het ze kon bekoren
misschien ook niet maar ’t voelde fijn