uiten

je kunt het als een zwakte zien
dat ik mijn twijfels steeds verwoord
maar ik word er ongelukkig van
als ze niet worden gehoord

je kunt het als een zwakte zien
dat ik mijn angsten openbaar
als ik mijn angsten mee blijf dragen
wordt het uiteindelijk zo zwaar

je kunt het als een zwakte zien
dat ik mijn tranen met je deel
maar al die tranen binnenhouden
is me uiteindelijk teveel

je kunt het als een zwakte zien
mijn angsten, twijfels en verdriet
maar probeer er zelf eens voor uit te komen
…
dat lukt je zonder sterk zijn niet

knap

vandaag loop ik de hele dag al
met mijn verdriet te sjouwen
het is als een ballon 
die vol met water zit
het gaat steeds alle kanten op
zonder grip te kunnen krijgen
echt stevig vastgrijpen
durf ik het niet
uit angst 
dat het zal knappen
waar laat je zo’n ballon
als je je eenzaam voelt
er niemand bij je is 
die zegt
kom maar even
ik help je wel met dragen

gezien

nu ik weet 
waar ikzelf 
mijn pijn voel
en waarom

kan ik zien 
hoe ik jou 
met zorg 
kan omringen

ik zal je 
signalen duiden
je blik omlaag
of dofheid daarin

je hand beschermend
op je buik
ik zal ze herkennen
want ik ken ze

dan rest mij
slechts jou echt te zien
want ik weet
dat je alleen bent

in waar je bent
in wat je voelt
in wat je zoekt
in jezelf