nieuwe reactie

ik wil niet zeuren
maar wat een gezeik
zie ik steeds als ik 
op Facebook kijk

ik wil niet klagen
maar wat een steen
en been spoelt er
door Facebook heen

ik wil niet mopperen
maar wat een geblaat
wat er onder die posts
op Facebook staat

reactions:
joh rot lekker op naar Insta dan
wat een kutmedium dat FB
daarom ben ik van FB af!!
-> handen af van Facebook paardelul
-> -> je moet gewoon je bek houwe
christenziele is dit een gedichd?!
flikkers!
“daarom ben ik van FB af?” hoe lees je dit dan?!!
lekker bijdehand ouwe
-> joh ruk jezelf af!

<<uitloggen>> 

… rust…

leeg

het internet wordt afgegraasd
door al die kuddes mensen
op zoek naar voedsel
voor de uitgeteerde ziel
zo verbleekt en zo verschrompeld

maar voeding vindt men niet
lege calorieën
beperkte houdbaarheid
kunstmatige zoethouders
verbleekt en verschrompeld

omdat verzadiging niet komt
reikt men naar voedsel uit de muur
daar waar de televisie hangt
daar snaait men fastfood en te zware kost
dus men verbleekt en men verschrompeld

vezelrijke voeding verdraagt men niet
het goede gesprek aan tafel
het diep doorgronden van liefde of verlangen
de zielen… ze trekken dat niet meer
te verbleekt en te verschrompeld

schrale grond

het wordt gevaarlijk buiten
net nog ben ik flink geraakt
door een rondslingerende mening
en toen ik gekwetst weer opstond
vloog er een oordeel 
tegen mijn kop

al dat rondvliegend gespui
van mensen in de samenleving
waar zijn de feiten gebleven 
waar ze voorheen op wortelden
de grond verarmt 
internet is een slechte bodem

tijdssprong

ik zie soms op facebook
een vriendje van ooit 
een snoeiharde sprong
van ons toen naar mijn nu

ik schrik hoe de jaren
zich hebben geplooid
en de kleuren ontnomen
van dat individu

dat kind die ik kende
door de tijd weggegooid
die metamorfose
van het jij naar een u

zo wordt in seconden
een heel leven voltooid
‘De jaren gaan snel’
wordt zo heel ambigu

wat een gedicht liever niet wil

ik heb gefaald
ik heb het niet gehaald zei het gedicht
ik ben niet viraal gegaan
ik had nog zo mijn best gedaan
ik ben maar twaalf keer rond gegaan
ik verlies hier mijn gezicht
ik formuleerde alles zo zorgvuldig
ik ben misschien te ongeduldig
ik weet, het duurt waarschijnlijk even
ik moet maar met de feiten leven
ik kan niet in één dag boven aan de lijsten staan
ik kijk het nog wel even aan