geboorte

 heel voorzichtig
 tast het leven
 de zo ruige
 aarde af

 zoekt grond
 om te bestaan
 om haar briljante vorm
 een plek te geven

 overschaduw haar
 ontneem haar kansen
 ze raakt beschadigd 

 geef haar licht
 moedig haar aan
 ze zal stralen

©FuroreHugo
Schrijft iedere avond een vers. Dus vers.
Foto: ©Marcel Kolenbrander (www.marcelkolenbrander.nl)
_____________________________________
Zondagvers: Beelden spreken.

Iedere zondag stuurt topfotograaf Marcel Kolenbrander mij een foto toe.
Hij laat zijn beelden spreken en ik luister. Dat wat mij verteld wordt vang ik in een vers.
52 weken lang. Iedere andere weekdag staat in het teken van een ander thema. 
Ik vind het fijn als je reageert.

signaaltaal

 kon ik nog maar je ogen zien
 op het moment dat je me vastpakte
 voor het eerst na mijn geboorte
 tederheid?
 ontroering?
 verdriet?
 
 kon ik nog maar je mondhoeken zien
 toen je voor het eerst
 in mijn wiegje keek
 gespannen?
 ontspannen?
 glimlachend?
 
 kon ik nog maar horen wat je zei
 die eerste woorden die je sprak
 toen ik daar pas ontloken lag
 liefdevol?
 teder?
 ontroerd?
 
 het moet voor mij zoveel betekend hebben 
 maar ik heb het niet meer voor me
 toch diep in mij doet het dat nog steeds
 zichtbaar
 onhoorbaar
 voelbaar

©FuroreHugo
(Schrijft iedere avond een vers. Dus vers)  
________________________________________
Zaterdagvers: Het pad van mijn vader
Ik ben niet mijn vader. En toch voel sterk hoe al zijn genen mij doen leven.
Dat puzzelt én benauwt mij. Want wie ben ík dan? En wie was hij eigenlijk?
Iedere zaterdag in 2021 schrijf ik een vers waarin ik dit onderzoek.
52 weken lang. Iedere andere weekdag staat in het teken van een ander thema.
Ik vind het fijn als je me volgt en af en toe eens reageert.

straks

als je straks gaat leven
wat zul je dan gaan doen
wat geld aan goede doelen geven
naar vrienden toe van toen
zul je dan die reis gaan maken
of koop je dan die boot
ga je om vergeving vragen
voor wat je eerder hebt verkloot

als je straks gaat leven
ben je oud en hoogbejaard
straks moet altijd nog geboren
maar nu is net gebaard
als je dan zo graag wilt leven
doe dan slechts je ogen open
het leven lacht je hier al toe
je hoeft alleen maar mee te lopen

02022020

wanneer is het geboren?
vroeg de ambtenaar
aan de man voor zijn loket
zijn haar als deurmat
op het hoofd

te-te-te-te twee
stotterde de trotse vader
tegen het loket
de blosjes op zijn wangen
stuiterden

twee wat?
vroeg de ambtenaar
hij hield niet zo
stuitertaal
voor zijn loket

te-te-te-te twee
stotterde de trotse vader
het galmde tweeën
tussen de houten wandjes
links en rechts

twee wat?
vroeg de ambtenaar
het ongeduld
begon te knagen
aan zijn afgekloven vingertoppen

te-te-te-te twintig!
stotterde de trotse vader
een zweetruppel
ontsproot aan
een porie op zijn hoofd

aha, excuus!
mompelde de ambtenaar
plichtsgetrouw
hij delete twee tweeën
die hij had staan

te-te-te-te twintig!
stotterde de trotse vader
nu heftig wijzend
naar de kalender
op het blad

twintig wat?
vroeg de ambtenaar
hij stampte
nu zijn toetsen in
en zuchtte

vandaag!
zong de vader
hij zette een cantate in
en deed maar of het vreugde was
dat hem er hiertoe zette