kluizenaar

mag ik voor een dagje 
in de drukte van mijn schedel
heel even de kluizenaar zijn
teruggetrokken in een hoekje

weg van alle stemmenmassa’a
die rondgalmende gedachten
waar zelfs de stilte voor een keertje
zich even niet laat horen

dat ik daar rustig zitten kan
genoeg heb aan mijn zwijgend zelf
contact kan maken met de bron
van wie ik werkelijk ben

ontmoeting

ik heb de eenzaamheid ontmoet vandaag
hij zat daar op zijn kleine kamer
stil te zijn en voor zich uit te staren

ik zwaaide naar hem
hij wenkte mij en liet me binnen
spreken deed hij niet

zijn adem tikte als een trage klok
terwijl het tikken van de klok
klonk als zuchten van zijn adem

de tijd kroop doelloos langs de plinten
en op de vloer krioelden zijn gedachten
ik probeerde er een paar te vangen

ze voelden zwaar en roken zilt
ze leken ook wel op elkaar
ik heb de eenzaamheid gezien vandaag

en had met hem te doen

uitwaaien

ik wist niet dat het kon
mijn hoofd uitwaaien
maar ik woei er zomaar uit
liggend op het strand
een felle bries
daar ging ik
de leegte in

ik woei over van alles heen
een duinlandschap
vol schimmige gedachten
helm waarmee ik mij beschermde
tegen tegen jou en jouw ideeën
los zand
ik maakte er geen deel van uit

zo woei ik
naar de branding toe
waar gevoelens kwamen
en weer gingen
och kon zo het leven zijn
waaiend met de wind
niet in maar uit mijn hoofd

raar hoor

ik liep mijn hoofd uit
kwam in een wereld
waar geen gedachten waren

alles was er echt
de mensen
de bomen

het water was er nat
de wind woei werkelijk 
door mijn haren 

ik voelde echte dingen
met mijn mijn vingers
hoorde echt geluid

je bent mindful bezig
zei mijn buurvrouw
die er verstand van heeft

ik vond het raar
mindful? ik was
mijn mind nét uit gelopen!