gemis

ik heb vandaag gehuild
om het gemis van een publiek
‘k zag een intense monoloog
begeleid door prachtige muziek

ik zag ook de lege stoelen
en die pluche rode zaal
in het theater van de pixels
dichtbij, ver weg, schraal 

ik heb vandaag gehuild
ondanks het spel en de muziek
om het gemis van de beleving
om het gemis van een publiek

omhelzing

dan staan we 
tegenover elkaar
kijken elkaar aan
zien de glinstering
in het tranenmeer
diep in gewelven
van elkanders ogen

een van ons 
zet die eerste stap
we komen 
langzaam 
op elkaar af
spreiden de armen
-dat alleen al-

eerst dat voelbare veld
noem het energetisch
aura, intieme zone,
dan dat lijflijk contact
zachtjes, warm
teder vouwen onze armen 
om elkaar heen

jouw wang
ademt de mijne
we blijven voortgaan
gaan in elkaar over
jij in mij, ik in jou
en daar blijven we
die eeuwige seconde

we lopen door
door elkaar heen
uit elkander
kijken om
zien elkaar niet meer
want jij zit in mij
ik zit in jou

bui

ze zat in haar kamer
de klok tikte
haar vingers tikten terug
op het tafelblad

buiten liepen de mensen
regenjassen,
paraplu’s in windgevecht
de deurbel zweeg

vanuit zijn lijstje
op het dressoir
lachte haar man
haar warm toe

ze stond traag op
pakte de stofdoek
en wreef vol aandacht
zijn gezicht

de klok tikt
de deurbel zwijgt
haar man lacht
het regent in haar

liever niet

er ligt leegte in mijn bed
en ik lig naast haar

als ik haar streel 
dan zucht ze niet

als ik haar kus
dan krult ze niet 

als ik wat liefs zeg
kreunt ze niet

sla ik mijn arm om haar heen
dan voel ik haar

dan voel ik haar
liever niet

Dagvers: Iedere dag een vers naar aanleiding van het boekje “Elke dag een tekening” waarin ik dagelijks word uitgedaagd een tekenopdracht uit te voeren. Laat ik nou tekenen met woorden!
De opdracht van vandaag:

Teken wat er nu in je bed ligt

Je kunt me volgen door je mailadres in te vullen in de linkerkolom van deze pagina en op de de ‘volg’ -link te klikken.

moederleegte

dat ik mij niet herinner
haar warme huid
de fluisterende liefkozing
haar handrug over mijn wang

dat ik niet meer weet
haar ademhaling in mijn gezicht
niet haar zachte lippen
als vlinders op mijn voorhoofd

dat ik niet meer voel hoe
haar armen mij omvatten
hoe haar hand steunend op mijn onderrug
toe maar, ga maar, heb vertrouwen

haar hartslag niet horen kloppen
niet mijn hoofd op haar borsten
haar zachte woorden niet
je bent oké, ik zal je omhullen

dat alles ontbreekt in mijn geheugen
of het ontbreekt in mijn verleden
het verlangen desondanks is echt
de vervulling daarvan ligt in mijn eigen handen

Dagvers: Iedere dag een vers naar aanleiding van het boekje “Elke dag een tekening” waarin ik dagelijks word uitgedaagd een tekenopdracht uit te voeren. Laat ik nou tekenen met woorden!
De opdracht van vandaag:

Teken een je jeugdknuffel

Je kunt me volgen door je mailadres in te vullen in de linkerkolom van deze pagina en op de de ‘volg’ -link te klikken.