tussenstand

ik stond laatst aan de hemelpoort
om onverwachts eens aan te bellen
ik dacht dat Petrus toe zou snellen
als hij mijn schellen had gehoord

ik wilde God voorstellen
of ik in dit hemels oord
even met hem ongestoord
mijn evaluatie kon versnellen

te weten waar aan toe zijn
in de tijd die mij nog rest
dat lijkt mij toch wel heel erg fijn

zijn mijn kaders groot of klein
heb ik het oordeel al verpest?
maar God bleek weer niet thuis te zijn

op koers

de bemanning die mijn schip bestuurt
het hart mijn kapitein
mijn brein de eerste stuurman
en mijn organen de matrozen
ze waren er toen ik het kocht
ik heb ze zelf niet gekozen
het schip, gedoopt tegen mijn zin
voer door talloos zware stormen
de bemanning houdt standvastig koers
niet God, want daar geloof ik niet meer in,
maar deze crew die heeft gemaakt
dat ik nog steeds richting bestemming ga
soms dacht ik “Help ik ga ten onder!”
en vaak ben ik op drift geraakt
maar nooit ben ik gezonken
dat is toch eigenlijk best bijzonder?

Hemel of hel 

Ik ben hartstikke dood. Vanmorgen gebeurd. Ik zat op mijn fiets en in enen kwam van rechts die tuctuc. In Amsterdam nota bene. Maar het kan ook gewoon een ijzeren hond geweest zijn. 
Het ging ook zo snel. Dat lawaaiige driewielige bromfietsapparaat scheurde de hoek om en nam waar hij recht op had. Voorrang. En en passant mijn leven. Lees verder