inhoud

mijn hersenpan heeft een volume
van zo’n dertienhonderd centiliter
en daar past toch de hele aardbol in
ik voel soms dat ik zelf die wereld ben

mijn hart een volume 
van zo’n achtentwintig centiliter
en daar past zoveel liefde in
ik denk soms dat ik zelf die liefde ben

(c) FuroreHugo


Iedere dag een vers.
Gevangen in verdichte taal: een gedachte, een beleving, een observatie die me deze dag aantikte.

Ik vind het erg leuk als je me volgt en zo af en toe een reactie geeft.
Vul je e-mailadres in of gebruik de ‘volg-knop’ en je ontvangt iedere dag een dagvers dagvers.


Ik sta overigens ook open voor verzoekversjes. Draag gerust een onderwerp aan ;-).

(On)gevaarlijk

Als kind kreeg ik wat sterretjes
“Koud vuur”, zeiden ze
“Dus ongevaarlijk.”
Tot het een een zwarte streep trok
op mijn hand en het tapijt

Als puber kreeg ik de liefde.
“Innerlijk vuur”, zeiden ze
“Dus ongevaarlijk.”
Tot het een zwarte streep trok
op mijn hart en op mijn ziel

Als volwassene kreeg ik jou
“Laat mij in jou ontvlammen”, zei je
“Ik ben ongevaarlijk.”
Beschermend leg ik mijn hand
op mijn geblakerde hart en dito ziel

Dagvers: Iedere dag een vers naar aanleiding van het boekje “Elke dag een tekening” waarin ik dagelijks word uitgedaagd een tekenopdracht uit te voeren. Laat ik nou tekenen met woorden!
De opdracht van vandaag:

Teken een sterrenpatroon

Je kunt me volgen door je mailadres in te vullen in de linkerkolom van deze pagina en op de de ‘volg’ -link te klikken.

klop klop

heb een ruim hart
met twee grote kamers
de deur is altijd open
iedereen welkom
De grootste kamer
is dan ook de gastenkamer
dicht bij de linker boezem
stroomt de liefde lekker
houdt het warm en knus

In de kleinste kamer woon ik zelf
weet ook niet hoe dat zo gekomen is
koos ooit voor de kleinste
naast de rechter boezem 
het rommelhok
stop ik alles in
wat ik niet kan of wil gebruiken
ik houd die deur angstvallig dicht
woon al zo klein

Heel soms 
gaat toch de voordeur dicht
klopt er iemand aan
om bepaald gedrag aan mij te slijten
wat ik even niet gebruiken kan
Aleer ik dat kan binnenlaten
moet ik het rommelhok opschonen
ruimte maken
die deur van ’t slot

snap je?

Dagvers: Iedere dag een vers naar aanleiding van het boekje “Elke dag een tekening” waarin ik dagelijks word uitgedaagd een tekenopdracht uit te voeren. Laat ik nou tekenen met woorden!
De opdracht van vandaag:

Teken de rommeligste kamer van je huis

Je kunt me volgen door je mailadres in te vullen in de linkerkolom van deze pagina en op de de ‘volg’ -link te klikken.

zetten

mijn glazen hart speelt een onzinnig spel
op het speelbord van mijn leven
de tegenstander is mijn metalen brein
die denkt te weten hoe het spel gespeeld

mijn glazen hart speelt op gevoel 
plaatst zetten daardoor ingegeven
mijn metalen brein wikt, weegt, heroverweegt, denkt vooruit
en terug. Wat nou als en als nou niet, wat dan?

het is een langdurig spel, bloedstollend soms
mijn glazen hart toont ruimte-gevend haar geduld 
als mijn metalen brein weer eens, en dan weer niet
en dan uiteindelijk tóch weloverwegen plaatst

en als mijn glazen hart -heel kwetsbaar soms-
een zet speelt die ook hemzelf verrast
kijkt mijn metalen brein met grote ogen toe
verbijsterd over zulk een risico en vraagt zich af

hoe kan het en waarom wat zit er achter en ervoor
hoe pareer ik de gevolgen van en word ik of- of defensief?
en dan komt meestal toch en minzaam die lach
op zijn gezicht waarmee hij roestig toch: verdomd!

wie er winnend is ik weet het niet, het spel dat duurt 
al zoveel jaren en voor wie ik zijn moet evenmin
ik kan slechts toezien hoe ik, houten pion, mijn plekken krijg
soms impulsief, soms weloverwogen

Dagvers: Iedere dag een vers naar aanleiding van het boekje “Elke dag een tekening” waarin ik dagelijks word uitgedaagd een tekenopdracht uit te voeren. Laat ik nou tekenen met woorden!
De opdracht van vandaag:

Speel het spel dat je als laatste hebt gespeeld

Gekozen versvorm:

Ik heb een beetje gespeeld met onafgemaakte zinnen en hoorplaatsing 😉

Je kunt me volgen door je mailadres in te vullen in de linkerkolom van deze pagina en op de de ‘volg’ -link te klikken.

zeezicht

ik denk aan jou
en het wordt vloed
een zilte zee
bespoelt mijn wangen
dit hart van wrakhout wordt
met zand bedekt
de zon gaat onder
in verlangen

Dagvers: Iedere dag een vers naar aanleiding van het boekje “Elke dag een tekening” waarin ik dagelijks word uitgedaagd een tekenopdracht uit te voeren. Laat ik nou tekenen met woorden!
De opdracht van vandaag:

Teken het dichtsbijzijnde strand

Je kunt me volgen door je mailadres in te vullen in de linkerkolom van deze pagina en op de de ‘volg’ -link te klikken.