tafereel

 voor het haardvuur
 pan op schoot
 schilt ze de jaren 
 van de tijd
 
 zo zit ze daar
 de vrouw
 
 bevrijdt mijn moeder
 mijn moeders moeder
 uit het omhulsel
 van mijn vergetelheid

©FuroreHugo


Iedere dag een vers.
Gevangen in verdichte taal: een gedachte, een beleving, een observatie die me deze dag aantikte.

Ik vind het erg leuk als je me volgt en zo af en toe een reactie geeft.
Vul je e-mailadres in of gebruik de ‘volg-knop’ en je ontvangt iedere dag een dagvers dagvers.


Ik sta overigens ook open voor verzoekversjes. Draag gerust een onderwerp aan ;-).

moederleegte

dat ik mij niet herinner
haar warme huid
de fluisterende liefkozing
haar handrug over mijn wang

dat ik niet meer weet
haar ademhaling in mijn gezicht
niet haar zachte lippen
als vlinders op mijn voorhoofd

dat ik niet meer voel hoe
haar armen mij omvatten
hoe haar hand steunend op mijn onderrug
toe maar, ga maar, heb vertrouwen

haar hartslag niet horen kloppen
niet mijn hoofd op haar borsten
haar zachte woorden niet
je bent oké, ik zal je omhullen

dat alles ontbreekt in mijn geheugen
of het ontbreekt in mijn verleden
het verlangen desondanks is echt
de vervulling daarvan ligt in mijn eigen handen

Dagvers: Iedere dag een vers naar aanleiding van het boekje “Elke dag een tekening” waarin ik dagelijks word uitgedaagd een tekenopdracht uit te voeren. Laat ik nou tekenen met woorden!
De opdracht van vandaag:

Teken een je jeugdknuffel

Je kunt me volgen door je mailadres in te vullen in de linkerkolom van deze pagina en op de de ‘volg’ -link te klikken.

sailing

ik ben zo’n veertig jaren terug gegaan
zojuist, alleen door wat muziek
ik zeilde traag met Steward weer
tegen een heel mooi meisje aan
en ziehier dan de tragiek

want ik ben haar naam vergeten
dertien was ik -hooguit- toen
dit schip nog nooit bevaren
zeilden wij op Stewards golven
koersend op mijn eerste zoen

we raakten eventjes de hemel aan
het meisje, Rod en ik
zij kuste daar mijn liefde open
dat meisje dat uitwisbaar bleek
in dit bepalend ogenblik

ik zou zo graag dat ze me hoorde
hier op die donkere oceaan
ik mag haar naam dan zijn vergeten 
maar voel nog steeds haar lichaamswarmte
als wind tegen mijn zeilen aan

Dagvers: Iedere dag een vers naar aanleiding van het boekje “Elke dag een tekening” waarin ik dagelijks word uitgedaagd een tekenopdracht uit te voeren. Laat ik nou tekenen met woorden!
De opdracht van vandaag:

Teken een artiest die je vandaag hebt beluisterd

Je kunt me volgen door je mailadres in te vullen in de linkerkolom van deze pagina en op de de ‘volg’ -link te klikken.

echt?!

Een mens die hecht zich aan zijn spullen
stopt daar zo makkelijk emoties in
Die vaas van Oma, moeders sjaaltje
die medailles die ik ooit ontving

spullen zijn gestolde beelden
van eigenaren van het kreng
die spullen ooit weer vrij te geven
is een knippen in de navelstreng

Een deel van jou los moeten laten
is niet te doen als je je hecht
dus staat mijn huis vol met ellende
waarvan men denkt… moet dat nou echt?


Dagvers: Iedere dag een vers naar aanleiding van het boekje “Elke dag een tekening” waarin ik dagelijks word uitgedaagd een tekenopdracht uit te voeren. Laat ik nou tekenen met woorden!
De opdracht van vandaag:

Teken een ding waar je goede herinneringen aan hebt

Je kunt me volgen door je mailadres in te vullen in de linkerkolom van deze pagina en op de de ‘volg’ -link te klikken.