momentum immobile

 we kunnen niet in glazen bollen zien
 hoe ons leven zal verlopen
 daar is het leven veel te grillig voor
 staan teveel keuzes open
 
 we kunnen van ons leven niet verwachten
 dat het rechtuit zal gaan
 er zijn simpelweg teveel toevalligheden
 die vorm geven aan het bestaan
 
 we kunnen echter wel de schoonheid zien
 hoe bochten juist ons pad verrijken
 door vaker stil te staan bij dat was is
 en daar dan heel goed naar te kijken

©FuroreHugo
Dinsdagthema: Verzoekvers
___________________________________
Wil je weten hoe een dichter tegen jouw wereld aankijkt? Dien een verzoek in!
Iedere dinsdag in 2021 schrijf ik een vers op verzoek.
52 weken lang. Je kunt in het reactieveld hieronder een verzoek indienen.
Ik spaar ze op en trek er wekelijks één uit. Wie weet die van jou.
Vandaag:

Op verzoek van: mezelf.
Afgelopen zondag schreef ik bij een foto van Marcel Kolenbrander (www.marcelkolenbrander.nl) een gedicht. Ik had eerst nog een ander geschreven bij dezelfde foto. Ik wil jullie het gedicht niet onthouden.

raar hoor

ik liep mijn hoofd uit
kwam in een wereld
waar geen gedachten waren

alles was er echt
de mensen
de bomen

het water was er nat
de wind woei werkelijk 
door mijn haren 

ik voelde echte dingen
met mijn mijn vingers
hoorde echt geluid

je bent mindful bezig
zei mijn buurvrouw
die er verstand van heeft

ik vond het raar
mindful? ik was
mijn mind nét uit gelopen!