levenswens

moge mijn ouder worden
zo langzaam gaan
dat ik het zelf niet merk

dat mijn geest blijft dansen
het kind nog speelt in mij
mijn lichaam voort wil gaan

en ik niet voel dat ik al schuifel
nog niet besef dat ik vergeet
en pas die allerlaatste nacht

als ik vermoeid onder de lakens
van mijn sterfbed kruip
dat ik het dan pas weet

leef tijd

leeftijd
ik krijg het
(nog)
niet te pakken
wat het doet
met mij
met jou
met ons

ik zoek het kind in jou
in iedere bejaarde kop
achter de ogen
het tranenmeer

bij de een
wordt er gezwommen
gedoken, gesparteld
“BOMMETJE!”
bij de ander
steekt slechts die ene hand
(nog)
boven het oppervlak

(of erger nog
de hulpdiensten pakken 
met bedroefd gemoed
hun alarmwagens weer in
vullen hun tranenmeer)

leeftijd
ik krijg het
(nog)
niet te pakken
wat het doet
met mij
met jou
met ons

!kjiK

Wat ziet de spiegel
als ze in mijn ogen blikt?
Die ene tel waarin
mijn ware zielediepte
zich zichtbaar ziet?

In mijn blik 
vangt ze de vrees
voor de ontmaskering
Daarachter 
het zesenvijftigjarig kind
dat speelt alsof 
het al volwassen is
omdat grote mensen
eenmaal willen
dat je dat doet
als je volwassen heet

Ziet hún spiegel niet
het jeugdig verlangen
naar kunnen en mogen
vrijelijk vrij zijn
grensloze grenzen
en lappen aan laarzen?

Houdt moed
koene spiegel
Blijf kijken
ontmasker


Dagvers: Iedere dag een vers naar aanleiding van het boekje “Elke dag een tekening” waarin ik dagelijks word uitgedaagd een tekenopdracht uit te voeren. Laat ik nou tekenen met woorden!
De opdracht van vandaag:

Teken jezelf in de spiegel

Je kunt me volgen door je mailadres in te vullen in de linkerkolom van deze pagina en op de de ‘volg’ -link te klikken.