levenswens

moge mijn ouder worden
zo langzaam gaan
dat ik het zelf niet merk

dat mijn geest blijft dansen
het kind nog speelt in mij
mijn lichaam voort wil gaan

en ik niet voel dat ik al schuifel
nog niet besef dat ik vergeet
en pas die allerlaatste nacht

als ik vermoeid onder de lakens
van mijn sterfbed kruip
dat ik het dan pas weet

te klein

als kind droomde ik altijd
om groot te mogen zijn
want dan hoorde ik erbij

maar ‘k was voor grote mensen
natuurlijk veel te klein
men schoof mij steeds opzij

nu ben ik groot en natuurlijk
zou ik graag dat kind weer zijn
maar ‘k schuif mezelf opzij

‘k moet grotemensendingen doen
daar horen kinderen klaarblijkelijk
nog steeds niet bij