schurken

 ze wreven langs mijn benen
krioelden om me heen
en waren niet alleen

schurken

hun geniepige lachjes
die maskertjes voor hun ogen
hadden me dus bedrogen

schurken

langs mijn billen gingen ze
langs mijn armen en mijn rug
van links naar rechts en weer terug

schurken

pas toen ik doorhad
wie ze waren
kwam ik los van mijn bezwaren

schurken

niet die boefjes die ik dacht
maar die kriebelige lettertjes
die aanrakerige ettertjes

van dat ene woordje:
schurken

©FuroreHugo
(Schrijft iedere avond een vers. Dus vers)
________________________________________
Vrijdagvers: Uitstervend woord
Taal is een levend organisme.
Woorden zien het levenslicht of sterven uit.
Iedere vrijdag in 2021 belicht ik een woord uit het stervenshuis der woorden.
52 weken lang. Dat het nog net iets langer leve moge.
Iedere andere weekdag heb ik een ander thema.
Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.

beeldspraak

Eén voor één 
verschijnen letters 
vormen woorden
worden zinnen
en verworden
tot gedicht

dat laatste, wordt veroorzaakt, door de return-toets, want zou ik, die niet gebruiken, was dit gedicht, toch geen gezicht?

Dagvers: Iedere dag een vers naar aanleiding van het boekje “Elke dag een tekening” waarin ik dagelijks word uitgedaagd een tekenopdracht uit te voeren. Laat ik nou tekenen met woorden!
De opdracht van vandaag:

Teken wat je nu ziet

Je kunt me volgen door je mailadres in te vullen in de linkerkolom van deze pagina en op de de ‘volg’ -link te klikken.