Opgeruimd

 De kerst wordt overal weer bij elkaar geveegd
 Het feestgedruis verdwijnt voorzichtig in de doos
 Het is voor dit jaar weer genoeg geweest
 Ook nu blijkt kunstlicht niet echt eindeloos
 
 De ballen en de slingers feesten donker verder
 op zolders, in kelders, achter dakbeschot
 de ezel, wijzen, schapen en de herders
 wikkelen zich in kranten met de zoon van God
 
 de boom krijgt nu al helemaal geen water meer
 ze trekt haar stervensstuipen op de koude straat
 engelen strijken vleugels op hun flanken neer
 de wind voelt koud, de avonden zijn desolaat
 
 seizoenen brengen straks hun licht en warmte
 de zware kerklok maakt plaats voor vogelgefluit 
 natuur die viert zichzelf, da’s het charmante
 tot eind december, dan pakken wij weer uit

Koelkastvers#36

Koelkastvers#36

Gastdichter: Rosa


Koelkastvers
Naast mijn koelkast staat een bakje met een bonte verzameling magneetwoordjes waarmee je eindeloos kunt variëren. De tijd die ik  sta te verdoen tot de eieren koken, of tot de oven warm is vul ik door te grabbelen in dat bakje. De woorden dwingen. Het worden steeds een soort Loesje-achtige teksten. En soms heb ik gasten in mijn keuken. Die maken dan een gastvers.

Koelkastvers#23

Koelkastvers#23


Koelkastvers
Naast mijn koelkast staat een bakje met een bonte verzameling magneetwoordjes waarmee je eindeloos kunt variëren. De tijd die ik  sta te verdoen tot de eieren koken, of tot de oven warm is vul ik door te grabbelen in dat bakje. De woorden dwingen. Het worden steeds een soort Loesje-achtige teksten. En soms heb ik gasten in mijn keuken. Die maken dan een gastvers.