achteraf

 toen mijn moeder stervend was
 een lang proces
 zat daar mijn vader
 witte gangen
 witte jassen
 de kuipstoelen op een lange rij
 en hij
 
 in mij zat mij iets erg hoog
 in mijn proces
 natuurlijk ook mijn moeder
 witte gangen
 witte jassen
 mijn scheiding moest toch ook verteld
 aan hem
 
 het hoge woord het kwam er uit
 een zwaar proces
 daar bij mijn vader 
 witte gangen
 witte jassen
 ik kreeg daar honderd gulden 
 van hem
 
 ik verlangde liefde en begrip
 in mijn proces
 en arm, een och, in plaats van geld
 witte gangen
 witte jassen
 pas nu vraag ik mij knagend af wat gaf
 ik hem?

©FuroreHugo
(Schrijft iedere avond een vers. Dus vers)  
________________________________________
Zaterdagvers: Het pad van mijn vader
Ik ben niet mijn vader. En toch voel sterk hoe al zijn genen mij doen leven.
Dat puzzelt én benauwt mij. Want wie ben ík dan? En wie was hij eigenlijk?
Iedere zaterdag in 2021 schrijf ik een vers waarin ik dit onderzoek.
52 weken lang. Iedere andere weekdag staat in het teken van een ander thema.
Ik vind het fijn als je me volgt en af en toe eens reageert.

ooit

 voor ik afdaalde naar aarde
 tikte Gabriël mij zachtjes aan
 of ik even met hem mee wou gaan
 daar hij een groot geheim bewaarde
 
 hij zei: de reis van kindzijn naar bejaarde
 zal niet voor iedereen hetzelfde gaan
 sommigen komen vol wrok en hebzucht aan
 waarna hij even naar de aarde staarde
 
 het geheim is, sprak hij, moet je weten
 eenieder krijgt zijn portie liefde mee
 dat wordt persoonlijk afgemeten
 
 maar sommigen zijn dat al snel vergeten
 die doen er veel te weinig mee
 ooit laat jij ze dat in sonnetvorm weten 

weifeling

 dit eerste
stilgezette ogenblik
jouw lippen 
aanraakbaar 
bij de mijne
heb ik
kristalhelder
voor de geest
en houd ik vast

tot in de eeuwigheid

steeds
als jij
mijn hart 
opnieuw doet smelten
weet ik 
dat dit moment
er ooit
zo breekbaar
heel even  
is geweest

©FuroreHugo
Schrijft iedere avond een vers. Dus vers.
Foto: ©Marcel Kolenbrander (www.marcelkolenbrander.nl)
_____________________________________
Zondagvers: Beelden spreken.

Iedere zondag stuurt topfotograaf Marcel Kolenbrander mij een foto toe.
Hij laat zijn beelden spreken en ik luister. Dat wat mij verteld wordt vang ik in een vers.
52 weken lang. Iedere andere weekdag staat in het teken van een ander thema. 
Ik vind het fijn als je reageert.


			

onverwacht

 ik liep  langs van die schuifdeuren
 je weet wel
 die opengaan en dicht
 als je het niet verwacht
 
 mijn hart
 dat doet exact hetzelfde
 of het opengaat of dicht
 ligt geheel buiten mijn macht

©FuroreHugo
Schrijft iedere avond een vers. Dus vers
________________________________________
Woensdagvers: Observaties
Schrijven is kijken: Om je heen kijken en naar binnen kijken.
Als je dat om en om doet, kan dat een beeld geven van hoe je je verhoudt tot de wereld.
Iedere woensdag in 2021 schrijf en deel ik je zo’n observatie.
52 weken lang. Alle andere dagen van de week heb ik een ander thema.
Ik vind het leuk als je me volgt en reageert.

restanten

 gedemonstreerd
 ruig aan toe
 stof sloeg neer
 schoenen lagen er
 een gebroken wapenstok
 shawls
 mondkapjes
 blauwe wegwerphanden
 kapotte flessen
 molotov
 halve brillen
 vals gebit
 de liefde
 die lag er ook
 verfomfaaid
 onder de voet
 en bovenal
 vergeten
©FuroreHugo
Maandagthema: Over de liefde
________________________________________
Is niet alles al geschreven over de liefde?
Niet in mijn woorden denk ik.
Waarom is liefde zo grillig? En waarom worstelt ze zo graag. Met mij bijvoorbeeld?
Iedere maandag in 2021 schrijf ik een vers waarin ik de liefde onderzoek.
52 weken lang.
Alle andere dagen van de week heb ik een ander thema.
Ik vind het leuk als je me volgt.