leespijn

natuurlijk, ik lees graag verhalen
en kan verdwijnen in een boek
maar beginnen valt me altijd moeilijk
want ik ga bij vreemden op bezoek

dan moet ik eerst mijn plek weer vinden
bij mensen die ik nog niet ken
waar ik niet goed in kan schatten
of ik wel veilig bij ze ben

en ik weet ook al waar het eindigt
door mee te gaan in hun verhalen
raak ik meer en meer aan ze gehecht   
en moet ik altijd weer die tol betalen

want bij het dichtslaan aan het einde
is er die diepe rouw en treurigheid
doordat ik zo van ze ging houden
raak ik daar steeds mijn geliefden kwijt

elkaar

vandaag werden we plots vrienden
verhouden we ons dus anders
tot elkaar

het was terloops dat het gebeurde
we waren al een tijdje
uit elkaar

jij mijn vrouw, de moeder, en ik
jouw man, de vader
met elkaar

in onze scheiding hielden we het respect
en ook de liefde 
voor elkaar

en toen vandaag noemde je ons ‘vrienden’ 
toen kromp mijn hart iets
in elkaar

natuurlijk er is veel veranderd
we horen niet meer
bij elkaar

toch voelde ik daar pas duidelijk
hoe ik je kwijt ben
en elkaar