waar ik goed in ben

ik ben heel goed in losgelaten worden
zelf loslaten kan ik niet zo goed
dat komt omdat ik weet
hoeveel pijn dat iemand doet

ik ben heel goed in genegeerd worden
zelf iemand negeren doe ik al lang niet meer
omdat ik zelf weet hoe of dat voelt
genegeerd worden doet ontzettend zeer

ik ben heel goed in opzijgeschoven worden
zelf iemand opzijschuiven kan ik niet
want ik weet wat het teweegbrengt
die enorme kracht van dat verdriet

ik ben heel goed in gepasseerd worden
zelf iemand passeren vind ik niet fijn
als je vaak willens en wetens gepasseerd bent
ken je van binnenuit de pijn

ik ben heel goed in mensenkennis
ja, dat kan ik volmondig zeggen
en waarom ik daar zo goed ben
vind ik te pijnlijk soms om uit te leggen

los

 ik zette kinderen op aarde
 ik bracht ze groot
 en liet ze los
 gaf ze als wapens mee
 wat normen en wat waarden
 voor in het grotemensenbos
 waar kansen wonen 
 en gevaren
 ik heb ze voorgeleefd
 hoe je de monsters temt
 door je niet blind op hen te staren 
 hoe je oog houdt
 voor de bloemen
 en hoe je aan de onrust went
 door steeds de liefde te benoemen
 
 daar gaan ze nu 
 ik kijk ze na
 ze zijn zo jong van jaren
 en ik besef hier dat ze al die lessen
 zelf aan den lijve gaan ervaren

held

hij liet de wereld van zijn schouders rollen
de last werd hem nu toch te zwaar
nou kon hij wel wat hebben maar
’t was altijd stilstaan zelden hollen

het begon hem door zijn hoofd te tollen
altijd stond hij voor de ander klaar
zijn eigen sores maakte hij onwaar
door ze weg te grappen of te grollen 

uiteindelijk is hij dus rechtop gaan staan
je kunt niet altijd voor een ander bukken
zonder aan jezelf voorbij te gaan

hij keek ze even nog vertwijfeld aan
en niet wetend of het hem zou lukken
is hij toen zijn eigen weg gegaan