nachtvlucht

 mijn geest
 zo licht
 dwaalt door de nacht
 gedragen op de wind

 het beeld zo scherp
 kleurenpracht
 ’t wordt in detail
 tot mij gebracht

 grillig haar pad
 de vleugelslag
 terwijl ze door
 mijn dromen jacht

 en ’s morgensvroeg
 dwarrelt ze zacht
 terug op het kussen neer
 waar ik mijzelf weer vind

©FuroreHugo
Schrijft iedere avond een vers. Dus vers.
Foto: ©Marcel Kolenbrander (www.marcelkolenbrander.nl)
_____________________________________
Zondagvers: Beelden spreken.

Iedere zondag stuurt topfotograaf Marcel Kolenbrander mij een foto toe.
Hij laat zijn beelden spreken en ik luister. Dat wat mij verteld wordt vang ik in een vers.
52 weken lang. Iedere andere weekdag staat in het teken van een ander thema. 
Ik vind het fijn als je reageert.

geheimzinnig

oke, zeg ik bemoedigend, 
ik kán het
en wurm op pure wilskracht
mijn tegenstribbelende handen 
uit de mouwen
en ruim de kamer op
tot alles spict en spant

en ’s nachts
ik weet niet hoe het kan
dan kruipen
tafeltroep
en zitbankzooi
sidetafelstofnest
vensterbankvlek
parketplakkerigheid
eetstoelellende
zonder blikken
zonder blozen
eigenwijs en stug
weer naar hun ouwe stekkie terug

ten einde

de clown in mij
die schminkt zich af
mijn acrobaat
legt zich ten ruste
mijn leeuwentemmer
is bekaf
zou wel een biertje lusten
de voorstelling
was groots en zwaar
de piste nu verlaten
de lichten uit
het tendoek toe
regen groet
de straten
zo slenter ik
de nacht weer in
en ga mijn wagen binnen
morgen is er weer een dag
dan zal de show
opnieuw beginnen