ontmoeting

ik heb de eenzaamheid ontmoet vandaag
hij zat daar op zijn kleine kamer
stil te zijn en voor zich uit te staren

ik zwaaide naar hem
hij wenkte mij en liet me binnen
spreken deed hij niet

zijn adem tikte als een trage klok
terwijl het tikken van de klok
klonk als zuchten van zijn adem

de tijd kroop doelloos langs de plinten
en op de vloer krioelden zijn gedachten
ik probeerde er een paar te vangen

ze voelden zwaar en roken zilt
ze leken ook wel op elkaar
ik heb de eenzaamheid gezien vandaag

en had met hem te doen

jaja

ik had vandaag
een ‘toevallige’ ontmoeting
met mijn achterdocht

ik vertrouwde het niet
wat maakte dat hij
daar was?

en waarom daar
op die bepaalde plek
op dat specifieke uur?

misschien wilde hij iets van me
je weet het nooit
met achterdocht

ik heb ‘m afgewimpeld
gezegd dat ik geen tijd had
hij leek me niet te geloven

toch ben ik gegaan
met opgetrokken wenkbrauw
keek hij me na

omhelzing

dan staan we 
tegenover elkaar
kijken elkaar aan
zien de glinstering
in het tranenmeer
diep in gewelven
van elkanders ogen

een van ons 
zet die eerste stap
we komen 
langzaam 
op elkaar af
spreiden de armen
-dat alleen al-

eerst dat voelbare veld
noem het energetisch
aura, intieme zone,
dan dat lijflijk contact
zachtjes, warm
teder vouwen onze armen 
om elkaar heen

jouw wang
ademt de mijne
we blijven voortgaan
gaan in elkaar over
jij in mij, ik in jou
en daar blijven we
die eeuwige seconde

we lopen door
door elkaar heen
uit elkander
kijken om
zien elkaar niet meer
want jij zit in mij
ik zit in jou