Pieken en dalen

ik voel me dallerig én piekerig
dat is dus dubbelop
heb ik me eindelijk uit het dal gewerkt
zit de pieker in mijn kop

in een piek vanuit het dal bezien
heb ik enorme zin
maar waarom, als ik boven sta
pieker ik dat dal weer in

het is een eeuwige beweging
wat op gaat, gaat ook neer
de menselijke natuur, 't is prachtig
maar zo'n berglandschap hoef ik niet meer

Waar

Als ik me dan eindelijk veilig voel
met mezelf en mijn omgeving
Als ik financieel gezekerd ben
zo dat ik weet dat ik kan eten
Als mijn ik en mijn geliefden
gezond van lijf en leden zijn

Dan begint het grote knagen

Hoe staat de wereld er nu voor?
Hoe laat begint de wereldvrede?
Dat klimaat, waar zit de resetknop?
Die bijna uitgestorven dieren…
Zal er ooit ook weer een meteoriet…
Waar, hoe groot en dan wanneer?

Moet ik niet de aarde redden?
Op welke plek zal ik beginnen?
Afrika? Syrie? Of één deur verderop?
Als ik het niet… wie doet het dan?
Na mij toch de zondvloed?
Maar mijn kinderen! En de hunne!
Welke generatie is niet meer van mij?

Waar houdt het op?

Dagvers: Iedere dag een vers naar aanleiding van het boekje “Elke dag een tekening” waarin ik dagelijks word uitgedaagd een tekenopdracht uit te voeren. Laat ik nou tekenen met woorden!
De opdracht van vandaag:

Teken je grootste zorg

Je kunt me volgen door je mailadres in te vullen in de linkerkolom van deze pagina en op de de ‘volg’ -link te klikken.