achteraf

 toen mijn moeder stervend was
 een lang proces
 zat daar mijn vader
 witte gangen
 witte jassen
 de kuipstoelen op een lange rij
 en hij
 
 in mij zat mij iets erg hoog
 in mijn proces
 natuurlijk ook mijn moeder
 witte gangen
 witte jassen
 mijn scheiding moest toch ook verteld
 aan hem
 
 het hoge woord het kwam er uit
 een zwaar proces
 daar bij mijn vader 
 witte gangen
 witte jassen
 ik kreeg daar honderd gulden 
 van hem
 
 ik verlangde liefde en begrip
 in mijn proces
 en arm, een och, in plaats van geld
 witte gangen
 witte jassen
 pas nu vraag ik mij knagend af wat gaf
 ik hem?

©FuroreHugo
(Schrijft iedere avond een vers. Dus vers)  
________________________________________
Zaterdagvers: Het pad van mijn vader
Ik ben niet mijn vader. En toch voel sterk hoe al zijn genen mij doen leven.
Dat puzzelt én benauwt mij. Want wie ben ík dan? En wie was hij eigenlijk?
Iedere zaterdag in 2021 schrijf ik een vers waarin ik dit onderzoek.
52 weken lang. Iedere andere weekdag staat in het teken van een ander thema.
Ik vind het fijn als je me volgt en af en toe eens reageert.

onder de steen

weet je niet waar waar je het zoeken moet?
kijk eens onder de steen
die op je hart drukt

ik weet het, dat voelt gevaarlijk
want daar ligt ook je angst en pijn
en een heleboel verdriet
 
til toch maar eens voorzichtig op die steen
en neem die drie behoedzaam in je handen
bekijk ze goed, met milde ogen

voel hoe je hart zich langzaam weer hervult
door wat je nu hebt beetgepakt
kan het daar weer stromen

zie je? daar onder die steen
die op je hart drukt
daar ligt jouw hart
©FuroreHugo
Maandagthema: Over de liefde
________________________________________
Is niet alles al geschreven over de liefde?
Niet in mijn woorden denk ik.
Waarom is liefde zo grillig? En waarom worstelt ze zo graag. Met mij bijvoorbeeld?
Iedere maandag in 2021 schrijf ik een vers waarin ik de liefde onderzoek.
52 weken lang.
Alle andere dagen van de week heb ik een ander thema.
Ik vind het leuk als je me volgt.

waar ik goed in ben

ik ben heel goed in losgelaten worden
zelf loslaten kan ik niet zo goed
dat komt omdat ik weet
hoeveel pijn dat iemand doet

ik ben heel goed in genegeerd worden
zelf iemand negeren doe ik al lang niet meer
omdat ik zelf weet hoe of dat voelt
genegeerd worden doet ontzettend zeer

ik ben heel goed in opzijgeschoven worden
zelf iemand opzijschuiven kan ik niet
want ik weet wat het teweegbrengt
die enorme kracht van dat verdriet

ik ben heel goed in gepasseerd worden
zelf iemand passeren vind ik niet fijn
als je vaak willens en wetens gepasseerd bent
ken je van binnenuit de pijn

ik ben heel goed in mensenkennis
ja, dat kan ik volmondig zeggen
en waarom ik daar zo goed ben
vind ik te pijnlijk soms om uit te leggen

het steekt

ik vroeg je het mes te verwijderen
dat je in mijn rug geplant had
je weigerde en verklaarde slechts
waarom je het daar plantte

ik zei dat ik zo niet vrij kon ademen
dat het niet kies was dat mes te planten
maar jij verklaarde slechts
waarom je het daar plantte

nu probeer ik zelf het te verwijderen
terwijl het gat nog groter wordt
omdat ik er niet bij kan
waarom je het daar plantte