dicht

 of ik vol dicht
 of deel dicht
 of ik half dicht
 of heel dicht
 of ik leuk dicht
 of stom dicht
 of ik slim dicht
 of dom dicht
 of ik raak dicht
 of mis dicht
 of ik muf dicht 
 of fris dicht
 of ik fief dicht
 of moe dicht
 of ik open dicht
 of toe dicht
 ik dicht

©FuroreHugo
Schrijft iedere avond een vers. Dus vers.
________________________
Donderdagvers: vrije ruimte
Taal wil haar ding doen. Wat gebeurt er als ik het de vrije ruimte geef?
Iedere donderdag in 2021 laat ik mijn taal los en kijk ik wat ze doet.
52 weken lang. Alle andere dagen van de week heb ik een ander thema.

Vandaag is de 'Dag van de poëzie'

dichtles

 terwijl de oude man met baard
 al uren naar zijn blaadje staart
 waar maar geen letter op wil komen
 geen rijm zich wil vertonen
 zucht hij bedroefd: ik kan het niet
 och had ik maar een rijmelpiet
 en nauwelijks heeft hij dat gezegd
 of daar verschijnt de letterknecht
 die zinnen aan elkaar kan knopen
 de oude man begint te hopen
 dat hij van ’t rijmen wordt verlost
 door deze knecht rijk uitgedost
 in bontgekleurde klederdracht
 die weet welk woord er wordt verwacht
 aan ’t eind van iedere geschreven zin
 wacht!, spreekt de knecht, vóór ik begin
 wil ik iets belangrijks zeggen
 om iets voor eeuwig uit te leggen
 iets dat ieder in het brein moet lijmen
 EEN GEDICHT HOEFT NIET PERSEE TE RIJMEN! 

geil geld

ik durf niet over seks te schrijven
klaarblijkelijk ligt daar mijn taboe
geen poëzie ooit over ‘nat’ of ‘stijve’
’t wordt tijd dat ik dat wél eens doe

want seks schijnt heel goed te verkopen
't voelt wat ongemakkelijk maar
als dit mijn business goed laat lopen
maak ik je welwillend dichtend klaar

kijk nou! mijn spaarpot raakt al opgewonden
dit plan dat zet zijn gleufje wijder open
misschien heb ik zijn €-spot wel gevonden
dan kan er veel meer in daar mag ik hopen

en wat hoor ik daar mijn bankpas hijgen?
fluistert ze nou saldo’s in mijn oor?
oh die kan er geen genoeg van krijgen
die gaat maar door en gaat maar door

maar wacht… 

als mijn geld zo moet gaan stromen
vind ik het dichten dan nog leuk?
‘k denk niet dit plan klaar moet komen
als ‘k er zo mijn diepgang mee verneuk

poëzie dansante

het ritme van klanken
probeer ik te typen
ik drum met mijn woorden
muziek op papier

dat ritme verlaat steeds
als eerste mijn lippen
ik mompel en fluister
ze uit met plezier

maar dan is mijn drumwerk
plots voer voor de goden
want hoe klinkt dit strakjes
uit jouw mond alhier

ik vraag je hardop eens
mijn ritme te testen
toe maar kom dans met me
die woordendans hier

ploeger

in de spiegel
van mijn poëzie
denk ik
mezelf te zien
echo's
uit de diepe voor
die ik
door mijn pad te ploegen
getrokken heb
waarvan ik de kluiten
omgekeerd
op mijn papieren aarde stort

wie zie ik echt?
ben ik dat daar
of zie ik slechts
de sporen
het opgewaaide stof
van anderen
wiens zwoegende
tred ik volgde
wiens kleuren
mij bedekten
als bewerkten wij
dezelfde gronden