achteraf

 toen mijn moeder stervend was
 een lang proces
 zat daar mijn vader
 witte gangen
 witte jassen
 de kuipstoelen op een lange rij
 en hij
 
 in mij zat mij iets erg hoog
 in mijn proces
 natuurlijk ook mijn moeder
 witte gangen
 witte jassen
 mijn scheiding moest toch ook verteld
 aan hem
 
 het hoge woord het kwam er uit
 een zwaar proces
 daar bij mijn vader 
 witte gangen
 witte jassen
 ik kreeg daar honderd gulden 
 van hem
 
 ik verlangde liefde en begrip
 in mijn proces
 en arm, een och, in plaats van geld
 witte gangen
 witte jassen
 pas nu vraag ik mij knagend af wat gaf
 ik hem?

©FuroreHugo
(Schrijft iedere avond een vers. Dus vers)  
________________________________________
Zaterdagvers: Het pad van mijn vader
Ik ben niet mijn vader. En toch voel sterk hoe al zijn genen mij doen leven.
Dat puzzelt én benauwt mij. Want wie ben ík dan? En wie was hij eigenlijk?
Iedere zaterdag in 2021 schrijf ik een vers waarin ik dit onderzoek.
52 weken lang. Iedere andere weekdag staat in het teken van een ander thema.
Ik vind het fijn als je me volgt en af en toe eens reageert.

in liefde

hij had de liefde geplant
ooit in een ver verleden
hij gaf het licht en water
en alles wat het nodig had
 
het ontkiemde,
groeide voortvarend uit 
kwam vol tot bloei
er rijpten zaadjes in het hart

hij gaf het haar
ze nam het aan
stralend renden ze
door bebloemde velden
 
en toen ze doorrende 
terwijl hij bleef staan
zijn liefde meenam
keek hij haar dankbaar na

aan mijn muze

in liefde los te kunnen laten
jij jouw pad 
ik het mijne
zien hoe jij naar links 
ik rechts
…verte 
…verdwijnen

niet dat de reis vervelend is
integendeel
samen opgaan is het fijne
maar soms zie je 
je eigen pad
…verte
…verdwijnen

op eigen kompas te mogen lopen
de levenskaart
de eigen lijnen
dat is wat liefde heet
zij kent geen
… verte
… verdwijnen

xx