beeld

het lukt me niet de schijn op te houden
de mensen lezen mij zoals ik ben met
al mijn hoogte- en mijn dieptepunten
niets anders dan ik mijzelf ook ken
 
ik doe dit al mijn hele leven
verspreidde steeds een eerlijk beeld och
had ik toen maar mooiere plaatjes kunnen delen
wat had me dat veel pesterij gescheeld
maar mijn wezen in onwaarheid hullen
deed mij innerlijk nog veel meer pijn en
liever verdroeg ik ongemak in het sociale
dan voor mezelf niet mezelf kunnen zijn
 
ook nu wil ik dat spel niet spelen
van ‘och kijk mij’ en ‘ja hoor, het gaat goed’ als
in mij hele andere krachten leven
dat heet geen zwakte, dat heet moed

weet je nog… 2020?

toen stapten we het digitale podium op
we zetten voor onszelf de spotlights aan
het stuk: ‘Hoe goed ik er mee om kan gaan”
door Theatergroep De Januskop

we voerden kijkers mee naar onze top
zagen ons triomfantelijk daarboven staan
niemand in de zaal twijfelde eraan
en wij acteurs, wij hielden onze maskers op

waar we vergaten dat achter die façades
de artiest zat die speelde tegen de tranen
en slechts voor even het succes kon wanen

zo zongen we valselijk geluksballades
de wanhoop die bewaarden we voor later
die was voor thuis, niet voor dit theater