jubileum

ik ben een feestje aan het vieren
het jubileum is een feit
vijfhonderd opeenvolgende gedichten
kon ik al op dit medium kwijt

iedere dag heb ik geschreven
kwam er weer een versje bij
de een wat beter dan de ander
(dat hoort er nou eenmaal bij)

natuurlijk heb je ze niet allemaal gelezen
dat zou toch van de gekke zijn
maar dat je deze leest, lieve lezer
vind ik wel bijzonder fijn

ik blijf hoe dan ook nog even
doorgaan met dit schrijffestijn
en als ik strakjes bij de duizend ben
hoop ik dat jij daar bij zult zijn

smeekbede van een dichter

en als ik dan gestorven ben
welke woorden blijven dan nog in mij achter
er zitten er nog zoveel in
die ik bij leven niet geschreven kreeg
ik smeek je 
grijp me bij mijn koude enkels
keer me om
schud mijn kadaver leeg
schraap zelfs de laatste letters uit mijn strot
en puzzel uit die grote berg
de zinnen die ik nog te zeggen had
waartoe ik jammerlijk de kans niet kreeg

ploeger

in de spiegel
van mijn poëzie
denk ik
mezelf te zien
echo's
uit de diepe voor
die ik
door mijn pad te ploegen
getrokken heb
waarvan ik de kluiten
omgekeerd
op mijn papieren aarde stort

wie zie ik echt?
ben ik dat daar
of zie ik slechts
de sporen
het opgewaaide stof
van anderen
wiens zwoegende
tred ik volgde
wiens kleuren
mij bedekten
als bewerkten wij
dezelfde gronden