naseizoen

en nu de zomer 
opnieuw haar jas uitdoet
en ik ‘m aan
knisperen de herfst en ik
hand in hand met onze voeten
door de bontgekleurde straten

zo peinzen we 
onder onze natbewaaide kruinen
over wat we graag behouden willen
maar toch los zullen gaan laten

ze sombert wat 
dat is haar aard
empathisch doe ik met haar mee
tot we bij het haardvuur zitten
de warmte voelen
voor elkaar
en van het kopje jägertee 

Opgeruimd

 De kerst wordt overal weer bij elkaar geveegd
 Het feestgedruis verdwijnt voorzichtig in de doos
 Het is voor dit jaar weer genoeg geweest
 Ook nu blijkt kunstlicht niet echt eindeloos
 
 De ballen en de slingers feesten donker verder
 op zolders, in kelders, achter dakbeschot
 de ezel, wijzen, schapen en de herders
 wikkelen zich in kranten met de zoon van God
 
 de boom krijgt nu al helemaal geen water meer
 ze trekt haar stervensstuipen op de koude straat
 engelen strijken vleugels op hun flanken neer
 de wind voelt koud, de avonden zijn desolaat
 
 seizoenen brengen straks hun licht en warmte
 de zware kerklok maakt plaats voor vogelgefluit 
 natuur die viert zichzelf, da’s het charmante
 tot eind december, dan pakken wij weer uit

cyclus

de bladeren vallen in mijn hoofd
mijn gedachten knisperen 
bij iedere stap waai ik beelden op
van toen en ach en och, och ja

de geur van wegterend verdriet
compost van gevoelens om morgen,
niet nog vandaag, voeding te zijn
voor nieuw leven in mijn brein

dan zal er weer een zacht ruisen komen
een pril kietelen van nat groen
onder mijn voeten waarop ik verder wil
tot weer de bladeren vallen in mijn hoofd

Dagvers: Iedere dag een vers naar aanleiding van het boekje “Elke dag een tekening” waarin ik dagelijks word uitgedaagd een tekenopdracht uit te voeren. Laat ik nou tekenen met woorden!
De opdracht van vandaag:

Teken het weer van vandaag

Je kunt me volgen door je mailadres in te vullen in de linkerkolom van deze pagina en op de de ‘volg’ -link te klikken.