van waarde

je spullen hebben jouw waarde
zolang jij ze maar bezit

het lepeltje van oma
de zelfgebreide sjaal
dat porseleinen olifantje
die foto met die vis
het zachte borsteltje

mooi he?
hoe je je hechten kunt aan spullen?

als je dood bent
wordt het weggeflikkerd

(c) FuroreHugo


Iedere dag een vers.
Gevangen in verdichte taal: een gedachte, een beleving, een observatie die me deze dag aantikte.

Ik vind het erg leuk als je me volgt en zo af en toe een reactie geeft.
Vul je e-mailadres in of gebruik de ‘volg-knop’ en je ontvangt iedere dag een dagvers dagvers.


Ik sta overigens ook open voor verzoekversjes. Draag gerust een onderwerp aan ;-).

Spullen

Ik sprak vandaag een zwerver
die verloren op een koud nat bankje zat
temidden van een berg met spullen.
Ik vroeg: ”Wat draag je allemaal bij je man?”

“In die tassen van de supermarkt”, zei hij
“Daar zitten al de boodschappen
die ik van mijn ouders kreeg.
Dat ik niet deugde en een kutkind was.”

Ik telde zeven overvolle, uitpuilende tassen.
“Die bundel met dat touw erom”, zei hij
“Dat is mijn deken vol van zelfverwijt”
Ik zag de smoezelige vlekken in de wol.

“In die koffer zitten al mijn dromen”
De koffer had geen bodem meer
en was volkomen leeg
“Ik weet niet goed waar ze gebleven zijn”

“Die fles met drank is mijn geluk.
Veel te duur voor mij, maar ik moet toch wat?
Ik offer mijn maaltijden er voor op,
ze verdooft immers mijn hongergevoel”

“Dat krat”, sprak hij, “Wat een onhandig ding!
Maar ja, die zit dus vol met al mijn pech,
mijn ontslag, mijn mislukte huwelijk,
mijn schulden en het gemis van mijn drie kinderen”

“In die doos zitten mijn jeugdherinneringen
het gepest, de klappen die ik kreeg
de keren dat ik misbruikt ben en verkracht
en, oh ja, de schuld die men mij gaf.”

“En dan die winkelwagen vol met wanhoop
ik duw dat ding de hele dag maar voort.
Ben blij dat ik tenminste wat te duwen heb
en leg er iedere dag wat extra’s in.”

“En die rugzak?”, vroeg ik hem.
“Die?, die hebben onbekenden mij gegeven,
die draag ik niet vrijwillig mee, maar ach
ik ben het inmiddels zo gewend.”

“Maar kom”, zei hij, “Ik moest maar weer eens gaan”
Hij stond op en raapte alles zo goed als ’t ging
weer bij elkaar. Ik keek hem na en groette hem.
Ik merkte op dat ik maar weinig spullen had.

Dagvers: Iedere dag een vers naar aanleiding van het boekje “Elke dag een tekening” waarin ik dagelijks word uitgedaagd een tekenopdracht uit te voeren. Laat ik nou tekenen met woorden!
De opdracht van vandaag:

Teken de tas van iemand die je vandaag tegenkomt.

Je kunt me volgen door je mailadres in te vullen in de linkerkolom van deze pagina en op de de ‘volg’ -link te klikken.

echt?!

Een mens die hecht zich aan zijn spullen
stopt daar zo makkelijk emoties in
Die vaas van Oma, moeders sjaaltje
die medailles die ik ooit ontving

spullen zijn gestolde beelden
van eigenaren van het kreng
die spullen ooit weer vrij te geven
is een knippen in de navelstreng

Een deel van jou los moeten laten
is niet te doen als je je hecht
dus staat mijn huis vol met ellende
waarvan men denkt… moet dat nou echt?


Dagvers: Iedere dag een vers naar aanleiding van het boekje “Elke dag een tekening” waarin ik dagelijks word uitgedaagd een tekenopdracht uit te voeren. Laat ik nou tekenen met woorden!
De opdracht van vandaag:

Teken een ding waar je goede herinneringen aan hebt

Je kunt me volgen door je mailadres in te vullen in de linkerkolom van deze pagina en op de de ‘volg’ -link te klikken.