bruusk

en weer heb ik een oud woord gevonden
't zat klem tussen de kussens van de bank
ik stofzoog er toen schoot het los

Bruusk

nogal ruw ging het naar mij tekeer
waarom ik hem daar zolang had laten liggen
dat dat een regelrechte schande was

Bruusk

alsof ik kon weten dat hij daar zat
‘k had het hem al die jaren niet gemist
en daar vond mijnheer wat van

nogal Bruusk

ik probeerde bruusk nog kalm te krijgen
gaf mijn excuses en bood hem perspectief
dat ik hem best weer wilde gebruiken

vrij Bruusk

het mocht niet baten, hij hield niet op
toen heb ik hem met één beweging
weer tussen de kussen van de bank gepropt

Bruusk

vernikst

 het was weer zo’n vernikste dag
 ‘k heb niks gedaan, nou ja heel weinig
 toch was het stiekempjes wel geinig
 omdat dat niksen van mezelf niet mag
 
 de vaat die staat nu heel erg nijdig
 nog op het aanrecht half af
 en de stofzuiger die vindt het maf
 dat ik de vloerkleden niet reinig
 
 natuurlijk is zo’n dag ook eindig
 hierna volgt hoe dan ook de straf
 wat nu niet kwam moet mórgen af
 
 ’t Idee alleen al maakt me chagrijnig 
 toch ga ik slapen met een brede lach
 omdat ik vandaag de humor er in zag