ergens

zo ’s avonds laat, gordijnen dicht
moet ik opeens weer aan je denken
je blonde haar, je fijn gezicht
dat glaasje wijn inschenken

ik mis je aan de tafel hier
je lach, de vrolijke gesprekken
het plankje kaas en het plezier
opeens besloot je te vertrekken

je echo houdt je stoel bezet
in de lucht staan je contouren
en ergens voelde ik zonet
een kus mij zacht beroeren

je ontglipte me

ik heb geprobeerd 
je vast te houden
je ontglipte me

ik heb geprobeerd
je los te houden
je ontglipte me

ik heb geprobeerd
je lief te houden
je ontglipte me

ik heb geprobeerd
je vrij te houden
je ontglipte me

ik heb geprobeerd
echt, ik heb het geprobeerd
je ontglipte me

Dagvers: Iedere dag een vers naar aanleiding van het boekje “Elke dag een tekening” waarin ik dagelijks word uitgedaagd een tekenopdracht uit te voeren. Laat ik nou tekenen met woorden!
De opdracht van vandaag:

Teken iets waarvan je hoopt dat je het nooit hoeft te missen

Je kunt me volgen door je mailadres in te vullen in de linkerkolom van deze pagina en op de de ‘volg’ -link te klikken.