ochtoch

mag ik bij je weghuilen
hartgrondig tegen je aantranen
dat je je arm om me heentroost
me toemaars geeft
en ochtochs
dat mijn schokschouderen
jouw borstkas laat stotteren
en als mijn tranen op zijn
en ik heb nog huil over
dat je me dan wat van jouw tranen geeft
omdat je voelt dat ik nog niet klaar was
je me ten diepste begrijpt

troost

och toetsenbord
mijn grote vriend
hoe dankbaar ben ik je

je luistert 
onbevooroordeeld

zet mijn gedachten om
in taal
die ik begrijpen kan

je geeft geen mening
hebt geen oordeel

neemt eenvoudig aan
wat ik je geef
als een weerspiegeling
tot troost

wat in mijn leeft
krijgt vorm
als ik je met mijn vingertoppen
zacht beroer