restanten

 gedemonstreerd
 ruig aan toe
 stof sloeg neer
 schoenen lagen er
 een gebroken wapenstok
 shawls
 mondkapjes
 blauwe wegwerphanden
 kapotte flessen
 molotov
 halve brillen
 vals gebit
 de liefde
 die lag er ook
 verfomfaaid
 onder de voet
 en bovenal
 vergeten
©FuroreHugo
Maandagthema: Over de liefde
________________________________________
Is niet alles al geschreven over de liefde?
Niet in mijn woorden denk ik.
Waarom is liefde zo grillig? En waarom worstelt ze zo graag. Met mij bijvoorbeeld?
Iedere maandag in 2021 schrijf ik een vers waarin ik de liefde onderzoek.
52 weken lang.
Alle andere dagen van de week heb ik een ander thema.
Ik vind het leuk als je me volgt.

vlam

 er brandden drie waxinevlammen
 in mijn raamkozijn
 twee krachtig en vol vuur
 maar eentje
 vocht om ook een vlam te kunnen zijn
 
 ik stond blaasklaar
 de longen vol
 de klok tikte mijn slaaptijduur
 maar ja, dat vlammetje dat
 vocht om ook een vlam te kunnen zijn
 
 ’t had mij ontroerd
 ik hield mijn adem erbij in
 en heb nog lange tijd getuurd
 naar hoe het dapper om zijn lont
 vocht om ook een vlam te kunnen zijn
 
 ik zag mijzelf
 mijn levensdraad
 hoe lang heeft dat nu al geduurd
 en hoe ik daaromheen vanaf ‘t begin
 vecht om ook een vlam te kunnen zijn

©FuroreHugo
Schrijft iedere avond een vers. Dus vers
________________________________________
Woensdagvers: Observaties
Schrijven is kijken: Om je heen kijken en naar binnen kijken.
Als je dat om en om doet, kan dat een beeld geven van hoe je je verhoudt tot de wereld.
Iedere woensdag in 2021 schrijf en deel ik je zo’n observatie.
52 weken lang. Alle andere dagen van de week heb ik een ander thema.
Ik vind het leuk als je me volgt en reageert.

strijdlust

 ik heb mijn vader nooit zien vechten
terwijl die man... hij vocht voor tien
’k heb indertijd niet goed gekeken
en dus zijn vechten niet gezien

mijn vader vocht zijn eigen oorlog
met de mensen om zich heen
om in het leven overeind te blijven
en hij vocht zijn strijd alleen

nu ik zelf hier in zijn sporen wandel
en de strijd voer die hij streed
zie ik pas zijn vechttechnieken
en met welke wapens hij het deed

ik kwam net als hij in vrede
op deze wilde aardbol aan
en probeer bij alles wat niet mee zit
mijn vaders mannetje te staan

vrije liefde

de liefde was ontsnapt
vanuit de strak omsloten wei
waarin men haar liet grazen
 
het hele dorp trok er op uit
om de liefde terug te krijgen
het ging er hard aan toe
 
verbeten kweten zij hun taak
want wie de liefde vangen zou
zou op handen straks gedragen

stompend duwend krabbend
werkte zich iedereen naar voren
slechts één kon er de vanger zijn

aan het einde van de dag
rolde er een kluwe mensen 
vechtend door de straten

de liefde dacht vanuit haar wei
waarin ze zelf was teruggekeerd
had mij toch vrij gelaten