achteraf

 toen mijn moeder stervend was
 een lang proces
 zat daar mijn vader
 witte gangen
 witte jassen
 de kuipstoelen op een lange rij
 en hij
 
 in mij zat mij iets erg hoog
 in mijn proces
 natuurlijk ook mijn moeder
 witte gangen
 witte jassen
 mijn scheiding moest toch ook verteld
 aan hem
 
 het hoge woord het kwam er uit
 een zwaar proces
 daar bij mijn vader 
 witte gangen
 witte jassen
 ik kreeg daar honderd gulden 
 van hem
 
 ik verlangde liefde en begrip
 in mijn proces
 en arm, een och, in plaats van geld
 witte gangen
 witte jassen
 pas nu vraag ik mij knagend af wat gaf
 ik hem?

©FuroreHugo
(Schrijft iedere avond een vers. Dus vers)  
________________________________________
Zaterdagvers: Het pad van mijn vader
Ik ben niet mijn vader. En toch voel sterk hoe al zijn genen mij doen leven.
Dat puzzelt én benauwt mij. Want wie ben ík dan? En wie was hij eigenlijk?
Iedere zaterdag in 2021 schrijf ik een vers waarin ik dit onderzoek.
52 weken lang. Iedere andere weekdag staat in het teken van een ander thema.
Ik vind het fijn als je me volgt en af en toe eens reageert.

onder de steen

weet je niet waar waar je het zoeken moet?
kijk eens onder de steen
die op je hart drukt

ik weet het, dat voelt gevaarlijk
want daar ligt ook je angst en pijn
en een heleboel verdriet
 
til toch maar eens voorzichtig op die steen
en neem die drie behoedzaam in je handen
bekijk ze goed, met milde ogen

voel hoe je hart zich langzaam weer hervult
door wat je nu hebt beetgepakt
kan het daar weer stromen

zie je? daar onder die steen
die op je hart drukt
daar ligt jouw hart
©FuroreHugo
Maandagthema: Over de liefde
________________________________________
Is niet alles al geschreven over de liefde?
Niet in mijn woorden denk ik.
Waarom is liefde zo grillig? En waarom worstelt ze zo graag. Met mij bijvoorbeeld?
Iedere maandag in 2021 schrijf ik een vers waarin ik de liefde onderzoek.
52 weken lang.
Alle andere dagen van de week heb ik een ander thema.
Ik vind het leuk als je me volgt.

gevoelig kerstfeest

ik ben met kerst in ’t bos gaan lopen
ik was alleen met mijn verdriet
ik hoopte hem daar kwijt te raken
maar dat lukte me dus niet

nou… ik ben ‘m even uit het oog verloren
maar toen liep eenzaamheid opeens bij mij
dat vond verdriet maar jaloersmakend
en kwam er dus weer heel snel bij

zo liepen wij plots met zijn drieën
ik probeerde stiekem te versnellen
misschien hielden ze mij niet bij
toen wanhoop ons kwam vergezellen

we zijn gevieren toen maar omgekeerd
en gezamenlijk naar mijn huis gegaan
en bijna bij mijn voordeur aangekomen
sloot frustratie zich nog bij ons aan

nou kom maar binnen zei ik vormelijk
men zocht een plekje aan mijn dis
vijf man, dat is best druk aan tafel
en ja hoor… daar kwam ergernis

ik ging dus maar wat eten maken
met wat ik in de koelkast had
op zoveel had ik niet gerekend
en daar stond boosheid op het pad

toen hij ook plaatsnam aan mijn tafel
zich tussen de anderen had geperst
kwam schaamte ook nog even binnen
vanwege een veel te drukke kerst

toen miserabel zich kwam melden
en de anderen zeiden schuif maar aan
heb ik de boel de boel gelaten
en ben heel vroeg naar bed gegaan

stroom

als je zomaar opeens moet huilen
en je weet niet vanwaar het komt
dan hoef niks te doen blijf rustig wachten
totdat je verdriet vanzelf verstomt

juist als je pijn omhoog voelt komen
of wanhoop van een diep verdriet
laat het toe, laat maar gebeuren
zonder tranen stroomt het niet

het zijn je tranen die verschonen 
zij dragen aan je heling bij
het kan vandaag zijn, anders morgen
een tranenstroom die spoelt je vrij

waar ik goed in ben

ik ben heel goed in losgelaten worden
zelf loslaten kan ik niet zo goed
dat komt omdat ik weet
hoeveel pijn dat iemand doet

ik ben heel goed in genegeerd worden
zelf iemand negeren doe ik al lang niet meer
omdat ik zelf weet hoe of dat voelt
genegeerd worden doet ontzettend zeer

ik ben heel goed in opzijgeschoven worden
zelf iemand opzijschuiven kan ik niet
want ik weet wat het teweegbrengt
die enorme kracht van dat verdriet

ik ben heel goed in gepasseerd worden
zelf iemand passeren vind ik niet fijn
als je vaak willens en wetens gepasseerd bent
ken je van binnenuit de pijn

ik ben heel goed in mensenkennis
ja, dat kan ik volmondig zeggen
en waarom ik daar zo goed ben
vind ik te pijnlijk soms om uit te leggen