leef tijd

leeftijd
ik krijg het
(nog)
niet te pakken
wat het doet
met mij
met jou
met ons

ik zoek het kind in jou
in iedere bejaarde kop
achter de ogen
het tranenmeer

bij de een
wordt er gezwommen
gedoken, gesparteld
“BOMMETJE!”
bij de ander
steekt slechts die ene hand
(nog)
boven het oppervlak

(of erger nog
de hulpdiensten pakken 
met bedroefd gemoed
hun alarmwagens weer in
vullen hun tranenmeer)

leeftijd
ik krijg het
(nog)
niet te pakken
wat het doet
met mij
met jou
met ons

de diepte in

ik loop op zompig landschap
bij iedere stap kan ik
plotsklaps de grond in zinken
mijn gemoed is een moeras
soms sta ik er stevig op de grond 
en net zo soms kan ik erin verdrinken

de vogels kunnen vrolijk
op hun takken kwinkeleren
de zon kan helder schijnen
dat neemt niet weg dat ik 
zo nu en dan mijn evenwicht verlies
mijzelf in de diepte zie verdwijnen

er lopen meer schepsels zoals ik
ik zie ze vaak omslachtig
om hun poelen manoeuvreren 
ze showen poses als ‘niks aan de hand’
zo houden zij dan wel de voeten droog
maar ook hen lukt dat niet alle keren

waarom dragen wij die maskers toch, die poses 
tonen we de ups, verbergen we de downs
waarom laat iedereen de helft van zich verschuilen
je bent meer dan succes en geluk alleen
laat ons gewoon gezellig eens
samen een lekker potje huilen

Dagvers: Iedere dag een vers naar aanleiding van het boekje “Elke dag een tekening” waarin ik dagelijks word uitgedaagd een tekenopdracht uit te voeren. Laat ik nou tekenen met woorden!
De opdracht van vandaag:

Teken je humeur van dit moment

Je kunt me volgen door je mailadres in te vullen in de linkerkolom van deze pagina en op de de ‘volg’ -link te klikken.