Veinzen

in de la met oude woorden
lag er een die daar gemaskerd lag
hij lag brutaalweg bovenop

Veinzen

voorzichtig tilde ik hem op
hij kreunde zacht en zuchtte
ik vroeg meelevend wat er was

Veinzen

hij zei dat hij amechtig was
en zeker niet succesvol was
ik had van hem niet veel te duchten

Veinzen

ik was er bijna volop ingetrapt
ik zag hem rimpelen van ’t denken
maar voelde dat het geen peinzen was

Veinzen

het was een zoeken wat ik in hem zag
naar woorden waarmee hij mij kon sturen
ik nam behoedzaam hem zijn masker af

Veinzen

bruusk

en weer heb ik een oud woord gevonden
't zat klem tussen de kussens van de bank
ik stofzoog er toen schoot het los

Bruusk

nogal ruw ging het naar mij tekeer
waarom ik hem daar zolang had laten liggen
dat dat een regelrechte schande was

Bruusk

alsof ik kon weten dat hij daar zat
‘k had het hem al die jaren niet gemist
en daar vond mijnheer wat van

nogal Bruusk

ik probeerde bruusk nog kalm te krijgen
gaf mijn excuses en bood hem perspectief
dat ik hem best weer wilde gebruiken

vrij Bruusk

het mocht niet baten, hij hield niet op
toen heb ik hem met één beweging
weer tussen de kussen van de bank gepropt

Bruusk

Driest

ik heb vandaag een woord gevonden
het lag luid klagend in een hoekje 
ergens weggestopt op straat

Driest

ik moet er over zijn gestruikeld
waardoor het nogal plotseling 
en duidelijk te voorschijn kwam

Driest

geen idee wat het betekent eigenlijk
maar ik schrok wel toen ik het zag
het had een vrij wild uiterlijk

Driest

zijn herontdekking eiste hij met veel bombarie op 
over dat het daar toch veel te lang gelegen had
dat het een schande was en zo

Driest

Ik heb nog dapper geprobeerd hem te kalmeren
maar dat is niet echt gelukt
hij is stampvoetend bij me weggegaan

Driest