restanten

 gedemonstreerd
 ruig aan toe
 stof sloeg neer
 schoenen lagen er
 een gebroken wapenstok
 shawls
 mondkapjes
 blauwe wegwerphanden
 kapotte flessen
 molotov
 halve brillen
 vals gebit
 de liefde
 die lag er ook
 verfomfaaid
 onder de voet
 en bovenal
 vergeten
©FuroreHugo
Maandagthema: Over de liefde
________________________________________
Is niet alles al geschreven over de liefde?
Niet in mijn woorden denk ik.
Waarom is liefde zo grillig? En waarom worstelt ze zo graag. Met mij bijvoorbeeld?
Iedere maandag in 2021 schrijf ik een vers waarin ik de liefde onderzoek.
52 weken lang.
Alle andere dagen van de week heb ik een ander thema.
Ik vind het leuk als je me volgt.

uitgegumd

in dat huis waar oude mensen wonen
wiens heden langzaamaan
wordt uitgewist

schuifelen geleefde levens en verhalen 
mee met de vergetelheid 
de afgrond in

de makelaar, de rechter, de timmerman
hebben hun betekenissen afgelegd
geen functie meer

hun verhalen zijn tot lemmings verworden
afstevenend op het allesverslindende
zwarte gat van het al

wat overblijft zijn de lege bladzijden met
indrukken slechts van het geschrevene
van wat was, niet is

zou het niet beter zijn voor jou en mij, de wereld
om ons nu al te ontdoen van wie we zijn
verhaalloos verder

we zouden niets meer te bewijzen hebben
elkaar ontmoeten in de leegte waar we
ooit begonnen zijn

waar blijft de tijd?

tijd-ver-lies
((onz.) zelfst.nw)
je zet ‘m aan
de telefoon
en zet ‘m uit
daar tussenin
keek je alleen
hoe laat het was
maar ’t is meteen
aan je voorbijgegaan

Dagvers: Iedere dag een vers naar aanleiding van het boekje “Elke dag een tekening” waarin ik dagelijks word uitgedaagd een tekenopdracht uit te voeren. Laat ik nou tekenen met woorden!
De opdracht van vandaag:

Teken de toets die je vandaag het meest hebt ingedrukt

Je kunt me volgen door je mailadres in te vullen in de linkerkolom van deze pagina en op de de ‘volg’ -link te klikken.

sailing

ik ben zo’n veertig jaren terug gegaan
zojuist, alleen door wat muziek
ik zeilde traag met Steward weer
tegen een heel mooi meisje aan
en ziehier dan de tragiek

want ik ben haar naam vergeten
dertien was ik -hooguit- toen
dit schip nog nooit bevaren
zeilden wij op Stewards golven
koersend op mijn eerste zoen

we raakten eventjes de hemel aan
het meisje, Rod en ik
zij kuste daar mijn liefde open
dat meisje dat uitwisbaar bleek
in dit bepalend ogenblik

ik zou zo graag dat ze me hoorde
hier op die donkere oceaan
ik mag haar naam dan zijn vergeten 
maar voel nog steeds haar lichaamswarmte
als wind tegen mijn zeilen aan

Dagvers: Iedere dag een vers naar aanleiding van het boekje “Elke dag een tekening” waarin ik dagelijks word uitgedaagd een tekenopdracht uit te voeren. Laat ik nou tekenen met woorden!
De opdracht van vandaag:

Teken een artiest die je vandaag hebt beluisterd

Je kunt me volgen door je mailadres in te vullen in de linkerkolom van deze pagina en op de de ‘volg’ -link te klikken.

ehm…

Ik zou vandaag een liedje schrijven

Maar waarover?

Ik moest er flink in overdrijven.

Maar waarover?

– blanco –


Wat gek, ik zou toch moeten weten…

Daarover!

Helemaal vergeten.

Daarover!


Dagvers: Iedere dag een vers naar aanleiding van het boekje “Elke dag een tekening” waarin ik dagelijks word uitgedaagd een tekenopdracht uit te voeren. Laat ik nou tekenen met woorden!
De opdracht van vandaag:

Teken iets wat je bent vergeten

Je kunt me volgen door je mailadres in te vullen in de linkerkolom van deze pagina en op de de ‘volg’ -link te klikken.