leespijn

natuurlijk, ik lees graag verhalen
en kan verdwijnen in een boek
maar beginnen valt me altijd moeilijk
want ik ga bij vreemden op bezoek

dan moet ik eerst mijn plek weer vinden
bij mensen die ik nog niet ken
waar ik niet goed in kan schatten
of ik wel veilig bij ze ben

en ik weet ook al waar het eindigt
door mee te gaan in hun verhalen
raak ik meer en meer aan ze gehecht   
en moet ik altijd weer die tol betalen

want bij het dichtslaan aan het einde
is er die diepe rouw en treurigheid
doordat ik zo van ze ging houden
raak ik daar steeds mijn geliefden kwijt

flarden

zittend op een bankje in het bos
hoor ik om de zoveel tijd
flarden levens voorbijfietsen

‘toen heeft Joop dat huis dus maar gekocht’
‘mijn arm links is dan ook vele malen sterker’
‘ook dood, niet aan corona hoor, hartfalen’
‘had die hond nooit moeten nemen’
‘heeft jarenlang een kapperszaak gehad’
‘echt?! Dat méen je!?’
‘nee, jij moet je er gewoon niet mee bemoeien’
‘geen druppel meer, al achtenhalf jaar’
‘dit is verkeerd we moeten terug’

elk fietserspaar hun eigen flard
het totale leven
hangt van flarden aan elkaar 

Bewoning

toen ik laatst 
hier binnenstapte
betrad ik het domein
van levens 
die hier vóór mij woonden

ze liefden de huiskamer vol
in verbondenheid
of doolden misschien wel weg
in een gang
van eenzaamheid

de badkamerspiegel
heeft ze allemaal gezien
wie stonden daar?
wat is er allemaal
niet weggespoeld?

ik ken ze niet
die levens 
ze woonden 
en vertrokken
om redenen

nu leeft mijn leven hier
breng ik geest
voor de tijd
die de woning 
gegeven is


Dagvers: Iedere dag een vers naar aanleiding van het boekje “Elke dag een tekening” waarin ik dagelijks word uitgedaagd een tekenopdracht uit te voeren. Laat ik nou tekenen met woorden!
De opdracht van vandaag:

Teken de plattegrond van je huis

Je kunt me volgen door je mailadres in te vullen in de linkerkolom van deze pagina en op de de ‘volg’ -link te klikken.