zetten

mijn glazen hart speelt een onzinnig spel
op het speelbord van mijn leven
de tegenstander is mijn metalen brein
die denkt te weten hoe het spel gespeeld

mijn glazen hart speelt op gevoel 
plaatst zetten daardoor ingegeven
mijn metalen brein wikt, weegt, heroverweegt, denkt vooruit
en terug. Wat nou als en als nou niet, wat dan?

het is een langdurig spel, bloedstollend soms
mijn glazen hart toont ruimte-gevend haar geduld 
als mijn metalen brein weer eens, en dan weer niet
en dan uiteindelijk tóch weloverwegen plaatst

en als mijn glazen hart -heel kwetsbaar soms-
een zet speelt die ook hemzelf verrast
kijkt mijn metalen brein met grote ogen toe
verbijsterd over zulk een risico en vraagt zich af

hoe kan het en waarom wat zit er achter en ervoor
hoe pareer ik de gevolgen van en word ik of- of defensief?
en dan komt meestal toch en minzaam die lach
op zijn gezicht waarmee hij roestig toch: verdomd!

wie er winnend is ik weet het niet, het spel dat duurt 
al zoveel jaren en voor wie ik zijn moet evenmin
ik kan slechts toezien hoe ik, houten pion, mijn plekken krijg
soms impulsief, soms weloverwogen

Dagvers: Iedere dag een vers naar aanleiding van het boekje “Elke dag een tekening” waarin ik dagelijks word uitgedaagd een tekenopdracht uit te voeren. Laat ik nou tekenen met woorden!
De opdracht van vandaag:

Speel het spel dat je als laatste hebt gespeeld

Gekozen versvorm:

Ik heb een beetje gespeeld met onafgemaakte zinnen en hoorplaatsing 😉

Je kunt me volgen door je mailadres in te vullen in de linkerkolom van deze pagina en op de de ‘volg’ -link te klikken.