jachtbuit

we jagen steeds maar op geluk
en voelen pijn als we weer missen
het mikken op dat doel alleen
is waar we ons als jagers in vergissen

geluk is een gevoel net als verdriet
of onbedaardlijk terugverlangen
je doet er beter aan vol te ervaren
welke buit je wél hebt mogen vangen

echt alles wat je aan gevoelens hebt
schuif dat niet opzij als rotgevoel
onderzoek ten volle wat het doet
je voelt vanzelf wat ik bedoel

geef me de liefde

geef me de liefde
die tussen de regels zit
niet de woorden 
die je zeggen kan
maar de gebaren eromheen

geef me de liefde
die niet uitgesproken wordt
maar uitgezonden
het samen voelen
in alleen

geef me de liefde
in de glimlach van de ogen
dat kleurtje op de wang
de zachte blik
bij ik ben bang

geef me de liefde
die geen klank behoeft
en die je enkel voelen kan
in de stilte 
tussen jij en ik

naseizoen

en nu de zomer 
opnieuw haar jas uitdoet
en ik ‘m aan
knisperen de herfst en ik
hand in hand met onze voeten
door de bontgekleurde straten

zo peinzen we 
onder onze natbewaaide kruinen
over wat we graag behouden willen
maar toch los zullen gaan laten

ze sombert wat 
dat is haar aard
empathisch doe ik met haar mee
tot we bij het haardvuur zitten
de warmte voelen
voor elkaar
en van het kopje jägertee