vrede

ik heb een paar uur
aan een pier gezeten
’t was eb
op een eiland
aan de wadden
en een drukte van belang
omdat de vogels
zoveel werk
te verzetten hadden

ze roofden en ze moordden
weekdier, kreeft
of kleine vis
alles wat een beetje leefde
ging onverwijld
door hunne snavels
naar de zekere verdoemenis

ik voelde vrede in mij stromen
zo zitten aan de Waddenzee,
de natuur die laat je inzien
’t valt in ons mensenleven
best wel mee

campinggeluiden





ik loop langs
de hond blaft naar me
de baas blaft naar de hond
dat hij stil moet zijn
de hond blaft naar me
de vrouw van de baas blaft naar de baas
dat hij niet zo moet blaffen
de hond blaft naar me
de buren in de tent ernaast blaffen
of het wat stiller kan
de hond blaft naar me
vrouw en baas blaffen naar de buren
dat ze er ook niks aan kunnen doen
de hond blaft naar me
de baas, de vrouw de buren blaffen naar elkaar
ik ben voorbij
de hond gromt na
de baas gromt na
de vrouw van de baas gromt na
de buren grommen na
ik heb geen kik gegeven

nog niet half

Jij denkt dat je je vrijheid viert
Hoe kun je dat nou weten?

Het hart van vrijheid ken je pas
Als je het leed niet kunt vergeten
Die onderdrukkers jou toen gaven
En je niet wist of je zou eten

Jij denkt dat je je vrijheid viert
Je wil niet weten

Blijf daarom dansen!
Voluit zingen!
Bemin elkaar!
En feest vanuit je tenen!

Je weet niet half wat je viert
Dat mag je niet vergeten


(c) FuroreHugo

(Geschreven voor de 5 mei viering in Ursem. N-H)


Iedere dag een vers.
Gevangen in verdichte taal: een gedachte, een beleving, een observatie die me deze dag aantikte.

Ik vind het erg leuk als je me volgt en zo af en toe een reactie geeft.
Vul je e-mailadres in of gebruik de ‘volg-knop’ en je ontvangt iedere dag een dagvers dagvers.


Ik sta overigens ook open voor verzoekversjes. Draag gerust een onderwerp aan ;-).